صلاة الجمعة

● صلاة الجمعة / فقه / عربی ṣalāt-ul jum‘a محقق سبزواری، محمد باقر بن محمد مؤمن، 1017 - 1090 قمری mohaqqeq-e sabzevārī, mohammad bāqer ebn-e mohammad mo'men (1609 - 1679) نماز جمعه تا زمان شاه طهماسب در ایران به دلیل غاصب بودن خلفای عباسی و حکومت‌های بعد خوانده نمی‌شد و حرام محسوب می‌شد. نخستین فقیه شیعه که آن را واجب اعلام کرد شهید ثانی بود. شیخ علی کرکی (- 940ق) نیز رساله‌ای در استحباب آن نگاشت و سبزواری نیز رساله‌ای در وجوب مشروط آن نگاشت که جای گفتگوی ما است. او این رساله را پس از کنفرانس نماز جمعه که به دستور علی خان زنگنه وزیر شاه سلیمان در یکی از سالهای 1086 تا 1090 تشکیل شد تألیف نمود. جمال خوانساری، عبدالله تونی، علی رضا تجلی ردها بر سبزواری نگاشته، جمعه را تحریم کردند ... . ایشان در این رساله نماز جمعه را از واجبات مؤکد و اعظم طاعات برشمرده، پس از ذکر اقوال پنج گانه فقها مبنی بر وجوب تخییری، تحریم، وجوب تخییری با وجود فقیه جامع الشرایط، وجوب عینی بدون شرط وجوب عینی به شرط، وجود فقیه، با استناد به آیات و روایات به پاسخ و رد دلایل مخالفان پرداخته و ادله وجوب عینی را فقط با عدالت امام جمعه استوار و متقن دانسته است. آغاز: الحمدلله الذی فرض علی عباده المؤمنین السعی الی ذکره لینالوا به الرحمة و الرضوان و حذرهم و نهاهم عن الالتهاء عنه لیحذروا و یتوقوا عن الشقوة و الخسران. انجام: و حضور الجماعات کاف فی الحکم بالعدالة و لایحتاج الی التفتیش و التبطین و هذا آخر ما قصدنا اثباته فی هذه الرسالة. [الذریعة 66/15 رقم 452؛ دنا 168/7 (20 نسخه)]