صلاة الجمعة

● صلاة الجمعة = نماز جمعه / فقه / فارسی salāt-ol jom‘e = namāz-e jom‘e تستری، حسنعلی بن عبدالله، - 1075 ؟ قمری tostarī, hoseyn-‘alī ebn-e ‘abd-ol-lāh (- 1665) وی در این مختصر استدلالی، اقامه نماز جمعه را در عصر غیبت امام (ع) حرام و بدعت دانسته و با چهارده بحث به رد ادله مخالفان خویش پرداخته است. او در بخشی از مباحث خود شهید ثانی را مورد نکوهش قرار داده و چنین می‌نویسد: «شیخ زین الدین از متأخرین ... در بعضی کتب خود گفته است که اگر اجماع بر عدم عینیت منعقد نمی‌بود من به وجوب عینی قائل می‌شدم ... مع ذلک در آخر عمر، مخالفت اجتماعات و گفته‌های خود کرده در رساله‌ای که به او منسوب است قائل به وجوب عینی شده و به آن اکتفا نکرده عادل را در امامت آن کافی دانسته و اشتراط مجتهد جامع الشرایط را نفی کرده است ...». در آن برخی از فقیهان بزرگ شیعی از قاضی نورالله و شیخ حسین گویا پدر شیخ بهائی یاد شده است. آغاز: بسمله. بعد از سپاس و ستایش بی قیاس حضرت واجب الوجود و مفیض الخیر و الجود و درود نامعدود بر صفوت وجود و خلاصه موجود المصطفی من عالم الامکان علیه و آله الطاهرین المقدسین صلوات الله الملک المنان. اما بعد این مختصریست در بیان حکم نماز جمعه در زمان حضرت خیر البشر و اوصیای مطهر و زمان غیبت ایشان که حسب الاستدعای بعضی از اخوان حقیقت و خلان طریقت نگاشته ... انجام: موافق حکم الله تعالی آن مفاسد رفع شود. هذا. و السلام علی من اتبع الهدی و صلی الله تعالی علی النبی و آله ... باطنا و ظاهراً چاپ: میراث بهارستان، دفتر دوم، با تصحیح محمد حسین اسدی، ص 885-911، تهران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی [دنا 167/7 (10 نسخه)؛ الذریعه 69/15؛ دوازده رساله فقهی درباره نماز جمعه از روزگار صفوی 90-91 و 613-615؛ مقدمه‌ای بر فقه شیعه 239؛ طبقات اعلام الشیعة قرن 11ص 150-152؛ فهرستواره منزوی 406/9] شرح و حواشی: 1- برق لامع فی دفع المانع؛ دهخوارقانی، محمد یوسف بن محمد بیگ (-1073) 2- صلاة الجمعة = نماز جمعه؛ قزوینی، خلیل بن غازی (1001-1089) 3- صلاة الجمعة = نماز جمعه؛ قمی، محمد طاهر بن محمد حسین (-1098) 4- جاء الحق = رجاء الحق؛ قمی، محمد طاهر بن محمد حسین (-1098)