آداب نماز

● آداب نماز = شرح حدیث حماد / آداب و سنن / فارسی ādāb-e namāz = š.-e hadīs-e hammād خوانساری، رضی الدین محمد بن حسین، - 1113 ق xānsārī, razī-od-dīn mohammad ebn-e hoseyn (-1701) اهداء به: شاه سلطان حسین صفوی از آقا رضی الدین محمد خوانساری برادر آقا جمال خوانساری که حدیثی را که از ابو محمد حماد بن عیسی جهنی کوفی بصری در دستور نماز آورده شده به فرمان شاه سلطان حسین صفوی ترجمه کرده و آداب نماز را پس از آن گزارش داده است. خوانساری در دیباچه از خود به نام «محمد رضی» یاد می‌کند و می‌گوید که این خبر از دو راه یکی صحیح از راویان شیعی امامی عادل، دیگر حسن مانند صحیح که تنها به عدالت بعضی از آنها تصریح نشده است روایت گردید و دانشمندان هم به آن عمل کردند و در «کافی» و «من لا یحضر» آمده است. نیز می‌گوید که من بر حدیث بیضه شرح نوشتم و بر شاه عرضه کردم. آغاز: بسمله فاتحه نماز بندگی حمد معبود یکتائی است که هر بنده طاعت پژوه که از روی خلوص نیت و صفای طویت پشت بماورا و رو بکعبه جلالش کرده از جمله فرائض یومیه یکی را بوجهی که مقبول نظر اندک پذیری رحمت بالغه و عنایت سابقه اش تواند افتاد افتاد ... اما بعد ... پوشیده نماناد که بمقتضای مصدوقه الناس علی دین ملوکهم اهتمام پادشاه دل آگاه بکار گذاری شعایر دین مبین باعث رونق پذیری کیش و آئین ... میباشد لهذا ... لازم است که از جمله احکام دینیه هر چه را اهم دانند بتقریبات مناسبه بعرض اقدس رسانند. انجام: و اینست وقت ختم کلام بذکر حق تعالی و سجده شکر ملک علام و هنگام اشتغال بورد دائمی دعای بود دین و دولت و خلود فتح و فیروزی و نصرت پادشاه ظل الله دین پناه و المستعان و علیه التکلان