صحیفة الرشاد

● صحیفة الرشاد / تاریخ ایران / فارسی sahīfat-or rešād رضوی، محمد زمان بن محمد جعفر، - 1041 قمری razavī, mohammad zamān ebn-e mohammad ja‘far (- 1632) مؤلف این رساله که الفتی با میرلوحی داشت، در راه سفر کربلا شنید که وی برای نکوهش از ابومسلم خراسانی در اصفهان مورد آزار گردیده، این رساله را تألیف کرد و به اصفهان فرستاد تا کمک وی باشد. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... اما بعد چنین گوید تراب عتبه علی ابن موسی الرضا علیه التحية و الثناء محمد زمان بن محمد جعفر الرضوی المجاور فی تلک العتبة العلية السنية ... بعد از مدتها که به نیت زیارت شاه کربلا ... در منزلی از منازل با برادری ... از اهل اصفهان ... سبب پرسیدم ... سیدی متقی در دیار ما ... عوام را از دوستی ابومسلم مروزی منع نموده ... در آزار است ... امیر سید لوحی است ... لازم دانستم که رساله در باب ابومسلم نوشته به اصفهان فرستم ... و سمیتها بـ«صحیفة الرشاد ... انجام: دوستی با دشمنان و دشمنی با دوستان ×× می‌کنی آنگاه لاف دوستداری می‌زنی، اگرچه اخبار صحیحه بسیار است و مؤید این مدعا اما در این مقام به همین چند کلمه اکتفا نمودن اولی. والسلام علی من اتبع الهدی چاپ: در میراث اسلامی ایران، دفتر دوم، به کوشش رسول جعفریان، ص 268-272 [دنا 59/7؛ فهرستواره منزوی 1013/2 و 2214/3]