الاربعین فی اصول الدین

● الاربعین فی اصول الدین / کلام و اعتقادات / عربی al-arba‘īn fī usūl-id dīn فخر رازی، محمد بن عمر، 544؟ - 606 قمری faxr-e rāzī, mohammad ebn-e ‘omar (1150 - 1210) چهل مسأله کلامیه است که به تفصیل به آن پرداخته و به مباحثی فلسفی درآمیخته است. در هر مسأله‌ای شبهه ای وارد کرده و سپس به آن پاسخ داده است. کتاب را به نام فرزندش «محمد» تألیف نموده است. نویسنده می‌گوید پس از آنکه خدای تعالی مرا موفق گردانید تا کتب متعددی در علوم زمان خود بنویسم بر آن شدم که این کتاب را در مسائل عقلی و نقلی برای اکبر اولادم محمد بپردازم و در آن چهل مبحث فلسفی و دینی را شرح دهم تا آن او را رهنما و راهبر در عقل و دین باشد. آغاز: بسمله. قال مولانا افضل العالم ... ابو عبدالله محمد بن عمر بن الحسین الرازی اطال الله بقاه ... سبحان المتفرد فی قیومیته بوجوب الازلية و البقاء، المتوحد فی دیمومیة الوهيته بامتناع التغیر و الفناء ... اما بعد فان الله لما وفقنی حتی صنفت انجام: و هذا آخر الکلام فی هذا الکتاب و لنختم هذا الکتاب بالدعاء الماثور عن اکابر اهل البیت: یا من اظهر الجمیل ... و لا تفعل بی ما انا اهله. چاپ: حیدرآباد دکن، مطبعة المجلس، سال 1353ق [کشف الظنون 61/1؛ مکتبة امیرالمومنین 77/1؛ الاوقاف العامة موصل 53/4] شرح و حواشی: 1- لباب الاربعین فی اصول الدین؛ سراج الدین ارموی، محمود بن ابی بکر (594-682) 2- شرح الاربعین فی اصول الدین