صحاح الفرس

● صحاح الفرس / لغت / فارسی sahāh-ol fors شمس منشی ، محمد بن هندوشاه - قرن 8 ق šams-e monšī, mohammad ebn-e hendū-šāh تاریخ تألیف: 728ق؛ محل تألیف: تبریز کتابی است در لغت که آن را در 25 «باب» در زمان وزارت خواجه غیاث الدین بن رشید الدین فضل الله در «تصحیح لغات طوایف فرس» و تنظیم و تکمیل کتاب لغت فرس اسدی به ترتیب صحاح جوهری ساخته شده است. برخی آن را به پدرش هندوشاه بن سنجر نسبت داده‌اند که کتابی به عربی و فارسی به نام صحاح العجم دارد. آغاز: جوامع محامد و ثنا و سپاس و ستایش کبریایی را سزاوار است که از هر لسانی از هر مقول. انجام: چه نیکو سخن گفت یاری به یاری ×× که تاکی کشم از دل خویش خواری [الذريعة 11/15 و 12؛ كشف الظنون 2074/2؛ لغت نامه دهخدا 22/3؛ مقدمه لغت نامه ص 187؛ فرهنگ نویسی در هند ص 8 و 265؛ یادگار س 2 ش7 اسفند 1324ص 79؛ دنا 43/7 (با نسبت به هندوشاه)]