صبح کاذب

● صبح کاذب = رسالة فی تشخیص الصبح الصادق من الکاذب / هیئت / فارسی sobh-e kāzeb = r.-on fī tašxīs-es sobh-es sādeq men-al kāzeb نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، 597 - 672 قمری nasīr-od-dīn-e tūsī, mohammad ebn-e mohammad (1201 - 1274) گفتاری است بسیار کوتاه در بیان صبح کاذب با نمایاندن آن در چند شکل هندسی از زمین و آفتاب. آغاز: صبح کاذب نوری مستطیل است که در ناحیه مشرق به آخر شب ظاهر شود ممتد از نزدیکی کناره افق تا نزدیکی وسط السماء و آن نور را قاعده نبود بلکه هوائی که زیر او به افق نزدیکتر، باریکتر باشد. از این جهت او را به کذب نسبت کنند ... انجام: معلوم شد چه در عرض تراکم ظلمت زیادت شود والله اعلم. [دنا 40/7 (11 نسخه)؛ الذریعة 147/11؛ آثار و احوال خواجه 235؛ نسخه‌های منزوی 325: 1؛ فهرستواره منزوی 2983/4]