شیخ صنعان و ترسا

● شیخ صنعان و ترسا = مثنوی کفر و ایمان = ترسا و صنعان / شعر / فارسی šeyx-e san‘ān va tarsā = masnavī-ye kofr va īmān = tarsā va san‘ān وحدت هندی، محمد، ق13قمری vahdat-e hendī, mohammad (- 19c) مثنوی عشقی و عرفانی در وزن «فرهاد و شیرین» وحشی بافقی، در حدود دو هزار هشتصد بیت. او در قرن سیزدهم به بغداد آمد و خدمت میرزا ابوالقاسم ذهبی و محمد جعفر کبودر آهنگی رسیده است. در مناجات اوایل مثنوی آمده: لقب چون وحدتم کردی در آغاز ×× در توحید کن بر روی من باز / کلامم را که هست آیات توحید ×× زلال چشمه سار کوی تجرید / به طبع اهل معنی کن گوارا ×× صفا بخش ان چنان زآلودگی‌ها / که از دلها غبار شرک شوید ×× ره انکار وحدت کس نپوید. آغاز: بنام آنکه بی انجام و مبدا ×× بود در عین کثرت فرد و یکتا / حریم بی نیازی خلوت اوست ×× همان آیینه دار طلعت اوست انجام: بدینجا میکنم ختم حکایت ×× که وسعت نیست افزون در عبارت / فزون نتوان زد از سر نهان دم ×× سخن کوتاه شد و الله اعلم [الذریعة 1262/9 و 90/15 و 230/19؛ فرهنگ سخنوران 645؛ طرایق الحقایق 272/3؛ نسخه‌های منزوی 2978/4؛ دنا 1277/6 (15 نسخه)]