شهر آشوب

● شهر آشوب / ادبیات / فارسی šahr āšūb منشی همدانی، محمد شفیع، ق 11 قمری monšī-ye hamadānī ،mohammad šafīʿ (- 17c) متنی است ادبی انتقادی با نثری شیوا، که در آن از شاهزاده هندوستان که در سایه کنگره قصر دولت آمده بود و از شیخ پشم الدین درگزینی و ملا قزوینی و شاه سلطان‌حسین و اعتمادالدوله و میرزا محمد صالح رضوی و رستم خان سپه سالار و از زربافت و قبا و کمر زرین و مندیل و شمشیر و خنجر و ناقه و شتر و حلقه کمان و چارچوب دست و سردان و بسته‌های تنباکوی جانکی و مومیایی و جوارش و سفوف و شالهای کار کشمیر و لنگ و آینه و قلمدانهای کار بهرام و مانی و کاغذهای خطایی و کشمیری و عنبر (با وصف اینها) و از آقا سجنجل عطار کوی نوقان و واعظ قزوینی یاد شده و نکات تاریخی و مذهبی لطیفی دارد. آغاز: عرضه داشت را ملازمان شاهزاده والا تبار هندوستان بموقف عرض علمای اعلام دین مبین و فضلای دار السلام ایران زمین که بر فرس فراست و توسن فهم و کیاست سوار شده علم افتخار اعتقاد ائمه طاهرین و لوای تشیع اولاد حضرت سید المرسلین در میدان شرایع ارشاد ... چاپ: میراث اسلامی ایران، دفترششم، به کوشش ایرج افشار، 1376ش، قم، کتابخانه آیة الله مرعشی چاپ شده [دنا 1273/6 (4 نسخه)]