شناسنامه کتابشناختی اثر
شواکل الحور فی شرح هياكل النور
šawākil-ul ḥūr fī š.-i hayākil-un nūr
74
نسخه ثبتشده
از قرن 9 تا 14 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/42480
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #42480
پدیدآور / مؤلف:
دوانی، محمد بن اسعد
تاریخ و سده تألیف:
872 هـ.ق
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 21، ص 225
تا 230
زبان و قالب:
عربی
ردههای موضوعی:
فلسفه
اهدا / به درخواست:
غیاث الدین محمود خواجه جهان وزیر بهمنی (813-886)
محل تألیف:
تبریز
اثر مرتبط / وابسته به:
هياكل النور؛ سهروردی، یحیی بن حبش (549-587)
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
شرحی است مزجی بر هياكل النور شیخ اشراق و مشتمل بر هفت «هيكل»: 1: فی اشیاء کالمبادی للمباحث الاتيه؛ 2. اثبات تجرد النفس؛ 3. مسائل من علم مابعدالطبیعه؛ 4. مباحث نفسیه من الالهيات؛ 5. اثبات تسلسل الحوادث الى غيرالنهایه؛ 6. اثبات بقاء النفس بعد بوار البدن؛ 7. النبوات و المعجزات و الکرامات و المقامات. صاحب الذریعه میگوید: شارح، در اجازه ای که به ملاحسین الهی داده به نام کتاب، تصریح نموده است و در این کتاب بر مصنف ایرادات بسیاری وارد ساخته است؛ لذا امیر غیاث الدین منصور، در رد آن و به دفاع از سهروردی کتابی نوشته به نام «اشراق هياكل النور عن شواكل الغرور» و کتاب دوانی را «شواكل الغرور» نامیده است. غیاث منصور دشتکی در رد آن «اشراق هياكل النور لكشف ظلمات شواكل الغرور» ساخته است.
«شواكل الحور» نخستین شرح است که پس از مرگ سهروردی مؤلف بر کتاب «هياكل النور» نگاشته شده است، زیرا در دوران عباسی که به جای کلمه شهید لقب «مقتول» به دنبال نام این مؤلف بزرگ نهاده شده بود، کسی جرأت نگارش شرحی بر آن کتاب نداشت، آشفتگی احوال پس از یورش مغولان نیز تا دو قرن هر گونه فعالیت علمی را متوقف کرده بود. تنها از نیمه قرن هشتم بود که سربداران در خاور ایران قیام کردند، به تشیع صورت رسمی و قانونی دادند و پس از آنان ترکمانان قره قوینلو در باختر ایران به آزادی عرفان گردن نهادند. اسپند میرزا (- 848ق) به سال 840 در کردستان، به مرکزیت بغداد آئین تشیع را به پیشوایی مذهبی احمد بن فهد حلی (757-841ق) به رسمیت شناخت و سکه به نام دوازده امام زد (مجالس المؤمنين قاضی نورالله، پایان جند دوازدهم، ص 370، ج 2). برادر اسپند میرزا به نام جهان شاه قره قوینلو (837-872ق) فرمانروای آذربایجان بود و دوانی نام او را در دومین پایان نامه شرح بر «هياكل النور» آورده که در دیباچه، آن را به خواجه جهان پیشکش کرده و هم اکنون جای گفتگوی ما است. (علینقی منزوی)
آغاز اثر
« یا من نصب رایات آیات قدرته على كواهل هياكل الممكنات و اودع آثار حكمته فى حوامل شواكل الكائنات »
انجام اثر
« و الله ولى الطول و الافضال و بيده تحقيق المطالب و الآمال و الصلاة و السلام على سيدنا سيد الكل في الكل ... »
سوابق و چاپهای اثر
در ثلاث رسائل (مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی)؛ <!-- page: 226 --> مدارس، محقق: خهان بهادر و محمدعبدالحق و محمد يوسف كوكن، سلسلة المطبوعات الشرقية لحكومة مدارس، 254ص، 1343ق.
شروح، حواشی و منظومهها (در فنخا)
اشراق هياكل النور لكشف ظلمات شواكل الغرور؛ دشتکی شیرازی، منصور بن صدرالدین محمد (-948)
حاشية شواكل الحور في شرح هياكل النور = حاشية شرح هياكل النور؛ قره باغی، یوسف بن محمد جان (-1054)
مآخذ و منابع کتابشناسی اثر
دنا 1252/6-1254 (67 نسخه)
الذریعة 240/14 و 241 و 177
کشف الظنون 2047/2
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● شواکل الحور فی شرح هياكل النور / فلسفه / عربی
šawākil-ul ḥūr fī š.-i hayākil-un nūr
دوانی، محمد بن اسعد، 830 - 908 ؟ قمری
davvānī, mohammad ebn-e as‘ad (1427 - 1503)
وابسته به: هياكل النور؛ سهروردی، یحیی بن حبش (549-587)
اهدا به: غیاث الدین محمود خواجه جهان وزیر بهمنی (813-886)
تاریخ تألیف: شب پنجشنبه 11 شوال 872ق؛ محل تألیف: تبریز
شرحی است مزجی بر هياكل النور شیخ اشراق و مشتمل بر هفت «هيكل»: 1: فی اشیاء کالمبادی للمباحث الاتيه؛ 2. اثبات تجرد النفس؛ 3. مسائل من علم مابعدالطبیعه؛ 4. مباحث نفسیه من الالهيات؛ 5. اثبات تسلسل الحوادث الى غيرالنهایه؛ 6. اثبات بقاء النفس بعد بوار البدن؛ 7. النبوات و المعجزات و الکرامات و المقامات. صاحب الذریعه میگوید: شارح، در اجازه ای که به ملاحسین الهی داده به نام کتاب، تصریح نموده است و در این کتاب بر مصنف ایرادات بسیاری وارد ساخته است؛ لذا امیر غیاث الدین منصور، در رد آن و به دفاع از سهروردی کتابی نوشته به نام «اشراق هياكل النور عن شواكل الغرور» و کتاب دوانی را «شواكل الغرور» نامیده است. غیاث منصور دشتکی در رد آن «اشراق هياكل النور لكشف ظلمات شواكل الغرور» ساخته است.
«شواكل الحور» نخستین شرح است که پس از مرگ سهروردی مؤلف بر کتاب «هياكل النور» نگاشته شده است، زیرا در دوران عباسی که به جای کلمه شهید لقب «مقتول» به دنبال نام این مؤلف بزرگ نهاده شده بود، کسی جرأت نگارش شرحی بر آن کتاب نداشت، آشفتگی احوال پس از یورش مغولان نیز تا دو قرن هر گونه فعالیت علمی را متوقف کرده بود. تنها از نیمه قرن هشتم بود که سربداران در خاور ایران قیام کردند، به تشیع صورت رسمی و قانونی دادند و پس از آنان ترکمانان قره قوینلو در باختر ایران به آزادی عرفان گردن نهادند. اسپند میرزا (- 848ق) به سال 840 در کردستان، به مرکزیت بغداد آئین تشیع را به پیشوایی مذهبی احمد بن فهد حلی (757-841ق) به رسمیت شناخت و سکه به نام دوازده امام زد (مجالس المؤمنين قاضی نورالله، پایان جند دوازدهم، ص 370، ج 2). برادر اسپند میرزا به نام جهان شاه قره قوینلو (837-872ق) فرمانروای آذربایجان بود و دوانی نام او را در دومین پایان نامه شرح بر «هياكل النور» آورده که در دیباچه، آن را به خواجه جهان پیشکش کرده و هم اکنون جای گفتگوی ما است. (علینقی منزوی)
آغاز: یا من نصب رایات آیات قدرته على كواهل هياكل الممكنات و اودع آثار حكمته فى حوامل شواكل الكائنات
انجام: و الله ولى الطول و الافضال و بيده تحقيق المطالب و الآمال و الصلاة و السلام على سيدنا سيد الكل في الكل ...
چاپ: در ثلاث رسائل (مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی)؛ مدارس، محقق: خهان بهادر و محمدعبدالحق و محمد يوسف كوكن، سلسلة المطبوعات الشرقية لحكومة مدارس، 254ص، 1343ق.
[دنا 1252/6-1254 (67 نسخه)؛ الذریعة 240/14 و 241 و 177؛ کشف الظنون 2047/2]
شرح و حواشی:
1- اشراق هياكل النور لكشف ظلمات شواكل الغرور؛ دشتکی شیرازی، منصور بن صدرالدین محمد (-948)
2- حاشية شواكل الحور في شرح هياكل النور = حاشية شرح هياكل النور؛ قره باغی، یوسف بن محمد جان (-1054)
نسخههای خطی این اثر
74 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
مجلس
تهران
|
10032/2 | بیکاتب | بیتاریخ | تحریری، بیکا، بیتا | 58 | شناسنامه ← |
| 2 |
ادبیات
مشهد
|
127 فیاض | بیکاتب | بیتاریخ | نسخ | - | شناسنامه ← |
| 3 |
معصومیه
قم
|
489 | بیکاتب | بیتاریخ | نستعلیق | 21 | شناسنامه ← |
| 4 |
مرعشی
قم
|
5830 | بیکاتب | بیتاریخ | نستعلیق | 105 | شناسنامه ← |
| 5 |
مرعشی
قم
|
8267/2 | بیکاتب | نزدیک عصر مؤلف | نستعلیق | 65 | شناسنامه ← |
| 6 |
رضوی
مشهد
|
5188 | بیکاتب | بیتاریخ | نستعلیق | 73 | شناسنامه ← |
| 7 |
رضوی
مشهد
|
767 | بیکاتب | بیتاریخ | نسخ | 92 | شناسنامه ← |
| 8 |
رضوی
مشهد
|
765 | بیکاتب | بیتاریخ | نستعلیق | 85 | شناسنامه ← |
| 9 |
مجلس
تهران
|
1885 | سید حسن حسینی ساوجی | 1262ق | نستعلیق | 173 | شناسنامه ← |
| 10 |
ملی
شیراز
|
746 | بیکاتب | بیتاریخ | نستعلیق | 116 | شناسنامه ← |
| 11 |
تربیت
تبریز
|
51ض | بیکاتب | بیتاریخ | - | - | شناسنامه ← |
| 12 |
مرکز احیاء
قم
|
3736/2 | محمد علی | 1302ق (یا 1320) | نسخ | 55 | شناسنامه ← |
| 13 |
رضوی
مشهد
|
12053/1 | بیکاتب | جمادی الاول 1277ق | نستعلیق، شکسته | - | شناسنامه ← |
| 14 |
حقوق
تهران
|
202/2 - ج | مهر علی | رجب 1220ق | نستعلیق | 34 | شناسنامه ← |
| 15 |
رضوی
مشهد
|
11088/1 | شیخ محمد فخرالعلماء کردستانی | قرن 13 | نسخ | - | شناسنامه ← |
| 16 |
رضوی
مشهد
|
766 | محمد صفی توسرکانی | محرم 1117ق | نستعلیق | 95 | شناسنامه ← |
| 17 |
مجلس
تهران
|
1884 | بیکاتب | قرن 12 | نسخ | 255 | شناسنامه ← |
| 18 |
مجلس
تهران
|
3248/2 | بیکاتب | قرن 12 | شکسته نستعلیق | 166 | شناسنامه ← |
| 19 |
امام، سید حسن
قائن
|
5/15 | بیکاتب | 1100ق | نسخ | 48 | شناسنامه ← |
| 20 |
دائرة المعارف
تهران
|
86-عکسی | نامشخص | - | - | - | شناسنامه ← |
| 21 |
ملی
تهران
|
146 | محمد بن ملا احمد بن ملا مفید بن ملا عبدالرحمن | 1099ق | نسخ | 328 | شناسنامه ← |
| 22 |
ملی
تهران
|
2278/1 | محمد مؤمن پسر حاج علی اصغر قزوینی | دوشنبه 8 جمادی الثانی 1098ق | نستعلیق | 67 | شناسنامه ← |
| 23 |
مجلس
تهران
|
915 ط | علی بن بنیاد علی | 1092ق | نسخ | 109 | شناسنامه ← |
| 24 |
الهیات
تهران
|
708 | ابراهیم بن رجب | 1091ق، با سرلوح | نستعلیق | 106 | شناسنامه ← |
| 25 |
دانشگاه
تهران
|
851 | بیکاتب | با تاریخ 1085ق | نسخ | 99 | شناسنامه ← |
| 26 |
ملک
تهران
|
3671/2 | محمد صادق بن لطف علی بیک | با تاریخ 1085ق | نستعلیق | 55 | شناسنامه ← |
| 27 |
مهدوی (کتابخانه)
قم
|
بدون شماره | بیکاتب | جمعه 22 شعبان 1077ق | - | - | شناسنامه ← |
| 28 |
مرکز احیاء
قم
|
1631 | بیکاتب | جمعه 22 شعبان 1077ق | نستعلیق | 91 | شناسنامه ← |
| 29 |
مرکز احیاء
قم
|
4311/1 | محمد بن میکائیل | 1077ق | نستعلیق | 80 | شناسنامه ← |
| 30 |
تربیت
تبریز
|
25 | محمد باقر حسینی تبریزی | 1076ق | - | - | شناسنامه ← |