شکرستان فارس

● شکرستان فارس = تذکره / تراجم / فارسی šekerestān-e fārs = tazkera شعاع شیرازی، محمد حسین بن ابوالحسن، 1298 - 1364 قمری šo‘ā‘-e šīrāzī, mohammad hoseyn ebn-e ab-ol-hasan (1881 - 1945) اهداء به: علی قلی میرزا رکن الدوله فرمانفرمای فارس شرح حال سرایندگان قدیم و جدید شیراز است. این نسخه نیمه اول کتاب از حرف الف تا ش است. تاکنون نسخه دیگری از تذکره مشاهده نشده است. فهرست شعرای شکرستان پارس: آثار ارسنجانی، ملا محمد شفیع بن ملا علی عسکر؛ آسوده شیرازی، آقا محمد مهدی؛ آشفته، محمد کاظم (1288ق)؛ آگه، آقا علی اشرف بن علی مدرس (1244ق)؛ آهنگ، میرزا محمد بن ابوالقاسم فرهنگ؛ ابن نصوح؛ ابوالقاسم انجوی؛ ابوسعید بزغش؛ ابوعبدالله محمد بن خفیف؛ اثر، شفیعای شیرازی؛ اخترفیلی شیرازی، محمد علی بیگ (1302ق)؛ اخلاص، میرزا مهدی بن محمد نبی مخلص (1282ق)؛ ادیب، میرزا محمد جعفر (متوفی هزار و دویست و پنجاه و اندی)؛ ادیب، میرزا هام بن آقا میرزا باب ذهبی؛ امری، قاسم (999ق)؛ امین، محمد امین الدین بلیانی کازرونی (845ق)؛ انورزند، محمد ابراهیم بن کریمخان وکیل (1216ق)؛ اورنگ، میرزا محمود بن ابوالقاسم فرهنگ؛ اهلی، محمد (942ق) متن قصیده مصنوع و مثنوی سحر حلال او کامل نقل شده است؛ ایزدی کازروی، شیخ محمد خان؛ بدرالدین فارسی؛ پرتوی (928ق)؛ پروین، میرزا خلیل؛ بسحاق اطعمه (ح860ق)؛ بسمل، حاج علی اکبر نواب (1263ق)؛ بلند اقبال، میرزا سید رضی؛ پور فریدون شیرازی؛ بهار دارابجردی، میرزا محمد علی بن یخ اسحاق؛ بهجت، میرزا عبدالحمید بن عبدالغفار؛ بیدل جهرمی، محمد رحیم بن محمد طبیب موسوی؛ بیکسی شیرازی؛ بیمار، آقا حسین شیرازی؛ تاج الدین فارسی؛ تجلی، میرزا علیرضا بن کمال الدین حسین اردکانی شیرازی؛ تسلی، آقا رجبعلی؛ تشنه؛ تمنا، میرزا سید ابوالحسن؛ توحید، میرزا محمد اسماعیل بن وصال (1286ق)؛ چاکری؛ جانی، میرزا محمد حسین دشتکی؛ جعفر؛ جلال الدین محمد بن اسعد دوانی (908ق)؛ جهانگیر؛ حاجب، آقا یادگار (1185ق)؛ حافظ، شمس الدین محمد (791ق)؛ حجاب، آقا فتحعلی (1269ق)؛ حجاب، حاج محمد مهدی (1304ق)؛ حسرت، میرزا محمد باقر بن محمد علی معلم؛ حمت جای شرح حال خالی مانده و فقط اسم نوشته شده؛ حکیم، محمود بن صوال (1274ق)؛ خاکی، میرزا محمد ابراهیم قاری (1284ق)؛ خاوری، میرزا فضل الله بن عبدالنبی (1267ق)؛ خرم، میرزا نجفعلی؛ خرم، سید محمود حمزوی بن عبدالنبی (1306ق)؛ خضری لاری (1040ق)؛ خلف، سلیمان خان رکن الملک؛ خورسند، میرزا علی محمد بن میرزا محمود متخلص به خرم؛ خورسندی، میرزا اسماعیل؛ داعی، نظام الدین محمود، شاه داعی (867ق)؛ دانش، عبدالرحیم حسینی دشتکی؛ داور، یخ مفید؛ داوری، محمد بن وصال (1283ق)؛ دشتی، محمد خان دتستانی (1298ق)؛ ذره، آقا بزرگ بیات؛ ذوقی، آقا بزرگ بن محمد صادق کوکب؛ راز، میرزا ابوالقاسم، میرزا بابا ذهبی (1286ق)؛ رامش کازرونی، سید رضا (1250ق)؛ رحمت، عبدالله بن محمود حکیم؛ رضا، حکیم شاه رضا؛ روزبهان، ابومحمد بن ابی نصر بقلی؛ رون، اغحمد بن محمد حسین عالی (1262ق)؛ رونق، حسینعلی خان ولد میرزا علی اکبر جاع الملکی؛ زردوز، آقا محمد ابراهیم (1313ق)؛ ساغر، حاج شیخ محمد بن محمد مؤمن عرب؛ ساکت، میرزا ابوالقاسم نیریزی؛ سامانی، محمد حسن بن حبیب قاآنی (1286ق)؛ سائل قیری، محمد سعید آقاجانی؛ شوریده، حاج محمد تقی فصیح الملک. شعاع از ناصر الدین شاه (1264-1313ق) با دعای «خلد الله ملکه» یاد می‌کند و شعری در مدح او می‌آورد. از سه جای دیگر هم مشخص می‌شود که این کار در سال آخر حیات او (1313ق) انجام شده است. (حکیم) [دنا 1214/6؛ فهرستواره، ج3، ص1924؛ تاریخ تذکره‌های فارسی، ج1،ص746-750(که همین نسخه را دیده است)]