شعله دیدار

● شعله دیدار / شعر / فارسی šo‘le-ye dīdār زلالی خوانساری، محمد حسن، - 1031؟ قمری zolālī xānsārī, mohammad hasan (- 1622) در بحر مثنوی مولانا به نظم در آمده و در مصرع دوم بیت آغازین به نام آن اشاره شده: «نام او تاج سر هر نامه‌ای ×× شعله دیدار هر هنگامه‌ای». شامل چهل و نه «شعله»: در توحید، مناجات، نعت حضرت رسول، معراج، نعت امیر المؤمنین، مدح شاه عباس، وطن، عشق، صبر، رضا، شکستگی خاطر، عزلت، حوصله، خاموشی، غم، عمل نیک، گوشه گیری، تجرد، دوستی، تمکین، چشم پوشی، شب زنده داری، تنهائی، روزی مقدر، قناعت، تامل در کارها، شور جنون، صداقت، خودشناسی، سخن، اهل معنا، علم، درد، درویشی، یاد دوست بودن و بیست نه تمثیل است. آغاز: آغاز دیباچه طغرای مشهدی: سبحان الله از بنیه این آیه در فهرست نثر شعله دیدار بلند پایه «و طور سینین و هذا البلد الامین» تسبیح ثنای اشک جگری و نوای رساله ناله سحری دلدار عشاق نواز ... آغاز مثنوی: نام او تاج سر هر نامه ای ×× شعله دیدار هر هنگامه ای / چون قدح پر باده در میدان او ×× چشم قربان گشته صورت خوان او انجام: کآمده در حق خود دشمن ز دوست ×× این سزای گوشمال یاد او است. چاپ: در گنجینه بهارستان، بخش ادبیات، جلد اول، با تصحیح علی اوجبی، 1380ش [نسخه‌های منزوی 2966/4 و 2618؛ مشترک پاکستان 811/7 و 809؛ الذریعة 198/14 و 15/7؛ دنا 1192/6]