شش جهت

● شش جهت / داستان / فارسی šeš jahat سیالکوتی، روپ نراین بن هریرام، ق 12 قمری sīyālakūtī, rūp narāyen ebn-e harīrām (- 18c) تاریخ تألیف: 1115- 1121 و 1135ق؛ محل تألیف: شاهجهان آباد (دهلی) پنج داستان کوتاه است و یک داستان بلند و چند سطر تاریخ، که طبق یک صنعت ادبی، که با به کار بردن جوهر مشکی و سرخ، داستان از شش جهت خوانده می‌شود و از یک داستان بلند، پنج داستان کوتاه بیرون کشیده می‌شود و از این گونه است «پنج جهت». (احمد منزوی) آغاز: این نامه دلگشا که هر صفحه آن× آراسته گلشن است چون باغ جنان / از شش جهتش چو قصه هست عیان × شد نامش شش جهت به فضل یزدان/ این نامه دلنشین خجسته آییم× صد شکر که به زیور حمد و سپاس ... انجام: قطعة لمصنفة فی التاریخ ... و قمری آسا بر سروستان نغمه اجنب سرایند بالعاقبة بالعافية چاپ: پاکستان، مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان، تصحیح دکتر علی اکبر جعفری، 1352ش، 14+23 (18) ص [دنا 1185/6؛ تسبیحی 293/2؛ گنج بخش منزوی 1372؛ فهرستواره منزوی 431/1]