الاربعون حدیثاً

● الاربعون حدیثاً / حدیث / عربی al-arba‘ūn-a ḥadīṯā کربلائی، علی بن حسین، - 1135 قمری karbalā’ī, ‘alī ebn-e ḥoseyn ( - 1723) اهداء به: شاه سلطان حسین صفوی مؤلف در نظر داشته تا پس از سالیان بسیاری که در تدریس و روایت و تصحیح کتب اخبار سپری نموده است، چهل حدیث از احادیث ائمه معصومین (ع) گردآوری نماید، اما بروز برخی از ناملایمات او را از نگارش این کتاب بازداشته است تا در زمان سلطان حسین صفوی و به دستور وی کتاب حاضر را تألیف نموده است. در این کتاب مناسب موضوعات اشعاری فارسی افزوده شده و در مقدمه اشاره کرده است که مرحوم فخرالدین طریحی و ملامحمد باقر مجلسی و رفیع الدین نائینی از مشایخ اجازه اویند و از شیخ بهائی بسیار نقل نموده است. آغاز: الحمدلله رب العالمین ... فیقول المحتاج الی عفو الله الغنی ... انی لما وقفت علی الحدیث المشهور بین الخاص و العام المتواتر معنی و ان اختلف بعض الفاظه... انجام: و وسع علیه قبره مده بصره و رجع هذا الداعی مغفورا و ان مات فی یومه شهیدا و له ثواب الشهداء و الحمدلله رب العالمین تمت. [الذریعة 422/1؛ تراجم الرجال 168/2-169]