شرح المغنی فی النحو

● شرح المغنی فی النحو / نحو / عربی š.-ul-muġnī fī-n-naḥw میلانی، محمد بن عبدالرحیم، - 811 قمری mīlānī, mohammad ebn-e ‘abd-or-rahīm (- 1409) وابسته به: المغنی فی النحو؛ جاربردی، احمد بن حسن (- 746) تاریخ تألیف: رجب 801ق شرحی است با عنوان «قوله، قوله» (نه مزجی چنان‌که چلبی گفته) بر المغنی احمد بن حسن جاربردی استاد شارح؛ این مغنی غیر از مغنی ابن هشام است که تألیف آن بنا به نقل معروف در سال 749ق یعنی سه سال پس از درگذشت جاربردی انجام شده؛ نام کتاب مغنی در منابع معروف از جمله بغیة الوعاة سیوطی و طبقات اسنوی نیامده و شاید علت آن دوری موطن جاربردی باشد. صاحب متن و شارح، هر دو در تبریز درگذشتند. آغاز: بسمله الحمدلله الفاطر الحکیم القادر العلیم منشیء العالم العظیم محيى البالی الرمیم ... اما بعد فیقول المولى المعظم المغفور السعید بدر الملة و الدین محمد بن عبدالرحیم بن محمد العمری المیلانی رحمه الله علیه لما لم یکن الکتاب المسمى بالمغنى فی النحو شرح و هو من مصنفات استاذی العلامه فرید دهره و وحید عصره العالم بالاصول و الفروع الجامع بین المعقول و المشروع ... فخر الملة و الدین احمد الجاربردی تغمده الله بغفرانه و اسکنه. بحبوحة جنانه قد خطر ببالی ان اشرح له شرحاً کاشفاً ... انجام: قال السيد في الشرح الكبير للكافية و هو قليل اى و التنويز الغالى فى كلام الفصحاء قلیل، تمت چاپ: ترکیا، دیار بکر، محقق: منلا احمد القوغی و محمد مهدی الدیار بکری، مکتبة سیداء للطباعة و النشر و التوزیع، چاپ اول، 214ص، 1428ق. [دنا 1072/6-1073 (37 نسخه)؛ کشف الظنون 1751/2؛ معجم المؤلفین 158/10؛ الاوقاف العامة موصل 61/2-62، 192/2، 145/3، 124/4] شرح و حواشی: 1- شرح المغنی فی النحو (مختصر)؛ سهروردی، محمد امین بن عبدالرحمن (1252-1320)