شناسنامه کتابشناختی اثر
شرح المغالطات
š.-ul-muġāliṭāt
5
نسخه ثبتشده
قرن 13 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/41500
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #41500
پدیدآور / مؤلف:
بخاری، محمد عصمت الله بن محمود
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 20، ص 716
زبان و قالب:
عربی
ردههای موضوعی:
منطق
اثر مرتبط / وابسته به:
المغالطات = دوازده مقاله؛ بخاری، محمود بن نعمة الله (10-)
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
مغالطه قیاسی است که مقدمات آن مرکب از وهمیات و مشبهات باشد. وهمیات، قضایایی هستند که به واسطه قیاس با امور محسوسه و یقینی مسلم پنداشته میشوند و حال آن که صحت آن ها مورد تصدیق عقل نیست. مشبهات، نیز به واسطه مشابهت با قضایای صادقانه، خود صادق انگاشته میشوند و در صورتی که کاذبه اند. رساله مغالطات، تألیف کمال الدین محمود بن نعمة الله البخاری است و موضوع آن بحث مغالطات منطق است که برای تشحیذ اذهان نوشته است. شرح مغالطات از فرزند مؤلف یعنی محمد عصمة الله است که از فضلای معروف متأخر است و بر اغلب متون معروفه مانند شرح جامی در نحو و شرح چغمینی در هیأت و غیر هما حواشی و شرح نوشته است. ترتیب این شرح چنین است که اول قسمتی از کلام ماتن را در ذیل «قال-اقول» نقل میکند و بعد از جزء جزء آن را به «قوله، قوله» توضیح میدهد. (اردلان)
آغاز اثر
« الحمد لمن جلت صفات جلاله و جماله عن شبه النظائر و جلت دلایل آیات کماله عن ان تحوم حولها شبه الاوهام و الخواطر »
مآخذ و منابع کتابشناسی اثر
دنا 1071/6 (با نسبت به دو نفر)
الذریعة 292/21
متن فنخا
● شرح المغالطات / منطق / عربی
š.-ul-muġāliṭāt
بخاری، محمد عصمت الله بن محمود، ق 10 قمری
boxārī, mohammad ‘esmat-ol-lāh ebn-e mahmūd (-16c)
وابسته به: المغالطات = دوازده مقاله؛ بخاری، محمود بن نعمة الله (10-)
مغالطه قیاسی است که مقدمات آن مرکب از وهمیات و مشبهات باشد. وهمیات، قضایایی هستند که به واسطه قیاس با امور محسوسه و یقینی مسلم پنداشته میشوند و حال آن که صحت آن ها مورد تصدیق عقل نیست. مشبهات، نیز به واسطه مشابهت با قضایای صادقانه، خود صادق انگاشته میشوند و در صورتی که کاذبه اند. رساله مغالطات، تألیف کمال الدین محمود بن نعمة الله البخاری است و موضوع آن بحث مغالطات منطق است که برای تشحیذ اذهان نوشته است. شرح مغالطات از فرزند مؤلف یعنی محمد عصمة الله است که از فضلای معروف متأخر است و بر اغلب متون معروفه مانند شرح جامی در نحو و شرح چغمینی در هیأت و غیر هما حواشی و شرح نوشته است. ترتیب این شرح چنین است که اول قسمتی از کلام ماتن را در ذیل «قال-اقول» نقل میکند و بعد از جزء جزء آن را به «قوله، قوله» توضیح میدهد. (اردلان)
آغاز: الحمد لمن جلت صفات جلاله و جماله عن شبه النظائر و جلت دلایل آیات کماله عن ان تحوم حولها شبه الاوهام و الخواطر
[دنا 1071/6 (با نسبت به دو نفر)؛ الذریعة 292/21]
نسخههای خطی این اثر
5 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
رضوی
مشهد
|
1104 | بیکاتب | قرن 10 | نستعلیق | 34 | شناسنامه ← |
| 2 |
مرعشی
قم
|
11284/2 | بیکاتب | قرن 10 | نستعلیق | 26 | شناسنامه ← |
| 3 |
رضوی
مشهد
|
ض 12145 | بیکاتب | قرن 10 | نستعلیق | 14 | شناسنامه ← |
| 4 |
مرعشی
قم
|
4926/1 | بیکاتب | قرن 10 و 11 | نستعلیق | 33 | شناسنامه ← |
| 5 |
رضوی
مشهد
|
12145/10 | اسماعیل بن حاجی محمد کریم شیرازی | 1216ق | نستعلیق، شکسته | - | شناسنامه ← |