شرح مشکلات مختصر القدوری

● شرح مشکلات مختصر القدوری / فقه / عربی š.-u muškilāt-i muxtaṣar-il-qudūrī وابسته به: مختصر القدوری فی فروع الحنفیة = مختصر القدوری = المختصر فی الفقه؛ قدوری، احمد بن محمد (362-428) متن کتابی است معروف و معتبر در فقه حنفی و می‌گویند حنفی‌ها آن را کتابی مبارک می‌دانند و با تمسک به قرائت آن طلب روزی و برکت و ایمنی از فقر می‌کنند. مؤلف آن را «المختصر» نامیده است که به دلیل انتساب به وی «قدوری» هم نامیده می‌شود. همچنین به «الکتاب» نیز معروف است. بر این کتاب شروح و حواشی بسیاری نوشته شده است که در کشف الظنون (2: 1631) معرفی شده است. در این قسمت به دو شرح مشکلات قدوری اشاره شده است یکی از احمد بن مظفر رازی شمس الائمه کردری (م 642ق) و دیگری از ابواللیث نصر بن محمد بن ابراهیم سمرقندی (م 393) است. صاحب کشف اشاره می‌کند که در انتساب این شرح به وی تردید است و شاید این شرح از ابی بکر علاءالدین محمد بن احمد سمرقندی (م 552ق) باشد. در منابع از این شروح یاد نشده است. تنها در فهرست الازهریه (271: 2) به کتابی با عنوان «المشکلات من شرح القدوری» از مؤلفی ناشناس اشاره شده است که آغازش با نسخه حاضر مطابقت دارد. در برگ 1 این نسخه نام کتاب «کتاب المشکلات شرح القدری» [القدوری] آمده است و در پایان کاتب می‌نویسد «تمت المشکلات ...». مصحح در صدر برگ 1پ نام کتاب را «کتاب فیه مشکلات قدوری» نوشته است. مطابقت نسخه حاضر با «مختصر قدوری» نشان می‌دهد که این نسخه حاشیه یا شرح گونه‌ای با عنوان «قوله - قوله» بر این کتاب است. آغاز نسخه مطابق با هیچ‌یک از شروح قدوری نیست.