شرح مثنوی معنوی

● شرح مثنوی معنوی / عرفان و تصوف، ادبیات / فارسی š.-e masnavī-ye ma‘navī حسینی عاملی، محمد شفیع بن محمد، ق 12 قمری hoseynī ‘āmelī, mohammad šafī‘ ebn-e mohammad (-18c) وابسته به: مثنوی معنوی = مثنوی مولوی؛ مولوی، جلال الدین محمد بن محمد (604-672) دارای «مقدمه» و چند «باب» و «خاتمه»: مقدمه در احوال مولوی معنوی؛ باب 1. تشنیع کنندگان مولوی؛ 2. در حل فرد «لیک بیغم شفیع تو منم»؛ 3. در حل اشکال «هیچ بغضی نیست در جانم ز تو»؛ 4. در معانی وحدت وجود ...؛ خاتمه در احوال پیرامون صوفیان است از اویس قرنی و کمیل بن زیاد تا روزگار نادرشاه افشار (1148-1160ق)، و این خاتمه بخش بزرگی از کتاب را در بردارد. آغاز: بسمله. لو لا نفحات عطر روض القدم - لو لا لمعان شمس نورالمکرم ... لمسودة: عالم همه موجود ز اسماء خداست ×× هستی نبود آنچه در این ارض و سماست ... ای آنکه جان هر جانی، و قوت هر روانی [دنا 1039/6؛ فهرستواره منزوی 599/7]