شرح كتاب وافی

● شرح كتاب وافی / حدیث / فارسی š.-e k.-e vāfī وابسته به: الوافی؛ فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی (1006-1091ق) شرح است بر وافی فیض، که مؤلف از محضر درس استاد در قزوین استفاده نموده و به فارسی روان ولی مختلط با عربی تقریر نموده است. در انتهای شرح جزء اول کتاب وافی چنین آمده: «این بنده جانی کاتب زنجانی در اوقات اغتشاش حال با عبارات مضطربه و مکرره نوشتم اما بعضی از اسرار و مطالب عالیه ... در آن مندرج است». مؤلف اتمام جزءاول از وافی یعنی کتاب عقل و علم و توحید را در 25 ذیحجه 1267ق و کتاب حجت را با تعبیر «تم كتاب الحجة من الوافی و تعلمه و قرائته علی المولى الاعظم و الاستاذ الافخم مولانا و مولی الکل جناب اخوند» در تاریخ 18 ذیقعده 1270ق و شروع در قراءت کتاب ایمان و کفر را در 19 ذیقعده 1270ق ذکر کرده است و در انتها آمده است: «اذا بلغنا هنا جناب استادنا و استاد الكل رحلت از دار فانی نمودند در عصر روز شنبه 23 شوال 1271». توضیح این که مراد از جناب استاد به ظن قوی شیخ عبدالکریم ایروانی است ساکن قزوین بوده و سال وفاتش طبق لوح مزار وی واقع در ضلع شرقی صحن امامزاده حسین(ع) با تاریخ وفات مذکور در این نسخه تطبیق می‌نماید و در کتاب مکارم الاثار و غیره که تاریخ وفات 1294 در تبریز ذکر شده اشتباه است و شاگرد نیز که در این نسخه خود را زنجانی معرفی نموده است ملاعلی قارپوزآبادی زنجانی قزوینی است که بر وی تلمذ داشته و از قزوین به زنجان سپس به کربلا رفته و در 1267 برگشته است. صحت این امر منوط بر اقامت بعد از کربلا در قزوین است.