الاربعة الایام

● الاربعة الایام = الأيام الأربعة / دعا / فارسی al-arba‘at-ol-ayyām = al-’ayyām-ol-’arba‘a میرداماد، محمد باقر بن محمد، - 1041 ؟ قمری mīrdāmād, mohammad bāqer ebn-e mohammad ( - 1632) به دستور: «نواب سپهر رکاب همایونی» که گفته شده شاه صفی صفوی (1038-1052ق) است. در تعیین روزهای «دحو الارض، یوم الغدیر و عید مولود و عید مبعث پیامبر» که به گفته مؤلف «آن روزها را در اصطلاح شرع شریف ایام اربعه گویند» و وظایف و عباداتی که انجام دادن آنها در این چهار روز و شب‌ها که «آن شب‌ها را لیالی اربع می‌نامند» در روایات توصیه شده همچون: دعای ختم قرآن و خواص حروف و روش استخاره؛ تفصیل آداب و دستور و خواص دعاء سیفی (حرزیمانی)؛ طریق ختم هفته؛ و فالنامه و آداب دعاء علوی مصری؛ دعاء صباح؛ دعاءتوسل؛ دوازده امام خواجه نصیر؛ دعاء احتجاب؛ دعاءحزب البحر؛ دعاء طائر رومی؛ دعاء عدیله؛ دعاءعکاشه؛ زیارت عاشوراء و برخی از زیارات مخصوصه سید الشهداء و برخی از ادعیه ماه رمضان و ادعیه السر. در ضمن این ادعیه جمله مناجات و ختومات و تعویذات است. وی تفصیل برخی مطالب را به کتاب‌های دیگرش از «تقدیسات» و «تقویم الایمان» ارجاع داده است. میرداماد این کتاب را در دوران شاه صفی 36 سال پس از تألیف کتاب «صراط مستقیم» و به حکم شاه و بانو تألیف کرده و در دیباجه کتاب از شاه صفی شاه عباس صفوی یاد و خاطره تاریخی از روزگار شاه عباس اشارت می‌کند. آغاز: بسمله، الحمدلله رب العالمین، حق حمده و ازاء مجده ... اما بعد، داعی دولت قاهره ابدیه صفویه ... می‌گوید: چند فصل حسب الحکم نواب سپهر رکاب همایون. انجام: امیر تیمور گفت: نفس تو اگر کشتنی نبود تو چرا کشتی او را و اگر کشتنی بود پس چرا عزای او را داری، امیر سید علی ملزم شد. چاپ: به کوشش رضا استادی، میراث اسلامی ایران، دفتر دوم، ص 637-686 [ریحانه الادب 119/4؛ فهرستواره منزوی 315/6 (5 نسخه)]