شرح قصيدة الطنطرانية

● شرح قصيدة الطنطرانية / ادبیات / فارسی š.-e qasīdat-it tantarāniyya لاهیجی، بهاء الدین محمد بن علی، ق 11 قمری lāhījī, bahā'-od-dīn mohammad ebn-e ‘alī (- 17c) وابسته به: القصيدة الرجعية = القصيدة الطنطرانية = قصيدة لامية؛ طنطرانی، احمد بن عبدالرزاق (-5) ترجمه و شرح مختصری است بر قصیده «طنطرانیة». مترجم می‌گوید در سفری از اسفار این قصیده را یافته و تصمیم گرفته ترجمه‌ای بر آن بنویسد، ترجمه مغلوطی بر آن یافته و کتاب لغت مهمی در اختیار نداشت جز نسخه‌ای مغلوط از کنز اللغة و در این حال ترجمه حاضر را نگاشته که برگرفته از همان ترجمه مغلوط است. دانسته نیست آیا مؤلف همان نویسنده تفسیر شریف لاهیجی است یا فردی دیگر است. آغاز: بسمله بعد از ستایش الهی و صلوات بر قایل ارنا الاشیاء کماهی مرقوم می‌گردد که این قصیده بلیغه که افصاح از ذهن و قاد شیخ معین الدین در حین سفری از اسفار بخاطر فاتر رسید که ترجمه بآن باید نوشت ... بهاء الدین محمد لاهیجی یا خلی البال قد بلبلت بالبلبال خلی بمعنی بی غم است ... [کشف الظنون 1340/2؛ مخطوطات الادب فی المحتف العراقی 382-383؛ دنا 942/6]