شرح الفرائض الرحبية

● شرح الفرائض الرحبية / فقه / عربی š.-ul-farā'iḍ-ir raḥbīyya وابسته به: بغية الباحث عن جمل الموارث = الارجوزة الرحبية؛ ابن متفننه، محمد بن علی (497-577) چلبی در عنوان «الفرائض الرحبية» می‌گوید: ارجوزه‌ای است به نام «بغية الباحث» که آن را جلال سیوطی (849-911ق) شرحی مزجی ساخته است. آغاز: «اول ما نستفتح المقالا ×× بذكر حمد ربنا تعالی» و در نسخه‌ای: «الحمدلله علی ما أنعما ×× مداً به يجلو عن القلب العما». شرح‌کننده زیرین، منظومه را «المقدمة الرحبية» خوانده است و نام سراینده در آن نیست، جز اینکه در برگ 2ر این نسخه، با خامه‌ای که گویا از صدر الافاضل شیرازی (1268-1350) باشد چنین معرفی شده است: ارجوزه رحبية از شیخ مؤفق الدین ابو عبدالله محمد بن علی رحبی است که وفات او را در کشف الظنون سنه 733 ضبط کرده‌اند. در فرائض موافق مذهب عامه معروف است و در ضمن رسائل «تحفه بهیه» در اسلامبول به طبع رسیده است. لیکن در کشف الظنون (چ یالتقایا افست تهران، ج 1ص63) آن را ارجوزة فی الفرائض از محمد بن علی درگذشته 733 می‌بینیم. سرکیس نیز در معجم المطبوعات (ص1966) در ضمن مجموعه «التحفة البهية» دوازدهمین رساله آن را چنین آورده: (12) الارجوزة الرحبية فی الفرائض للشیخ موفق الدین الرحبی. واژه «رحبی» در سه جای نسخه برگ 1 و در مقدمه «فوائد شنشوریه» و همچنین در کشف الظنون و معجم المطبوعات با حای بی‌نقطه دیده می‌شود. یک شرح‌کننده آن را ارجوزه (گ 10) و دیگری آن را منظومه (گ61) خوانده است. منظومه «رحبية» در ارث است و به گفته ناظم آن، از روی حدیث‌های ارث روایت شده از بنی نجار از بزرگان صحابه معرفی نموده است (گ11).