شرح غزل حافظ: «درهمه دیر مغان ...»

● شرح غزل حافظ: «درهمه دیر مغان ...» / عرفان و تصوف / فارسی š.-e qazal-e hāfez: «dar hama deyr-e moqān ... » دوانی، محمد بن اسعد، 830 - 908 ؟ قمری davvānī, mohammad ebn-e as‘ad (1427 - 1503) در گزارش غزلی از حافظ: «در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی ×× خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی / این حدیثم چو خوش آمد که سحرگه می‌گفت ×× به در میکده‌ای با دف و نی ترسایی / گر مسلمانی ازین است که حافظ دارد ×× وای اگر از پس امروز بود فردایی». این شرح حاوی مقدمه‌ای سودمند است که به طالبان در دریافت سروده‌های حافظ کمک می‌کند. آغاز: بسمله. (و به نستعین علی التتمیم) دیریست تا بحکم وجوب اداءحق اخوت در شرع فتوت و دین مروت بر رقبه قلم سست قدم اداء معنی این غزل از سخنان لسان الوقت ترجمان الزمان حافظ شیرازی که بحقیقت صدای نغمه شناسان مقامات طلب است بلکه راست نوای عشاق پرده شناس شعب طریق عشق قضا حق التماس برادران طریقه را دینی واجب (است). انجام: اندکی گفتیم و بسیار اگر دانستم، و الحمدلله علی ما هدانا وله الشکر علی ما اولینا و الصلواة و السلام علی سیدنا محمد الذی (من) دار الضلالة نجانا و الی معارج القدس رقانا ... چاپ: ارمغان، ش27 [الذریعه 376/13؛ نسخه‌های منزوی 1240/2؛ دنا 872/6-873؛ کتاب شناسی مکتب فلسفی شیراز 99-100؛ فهرستواره منزوی 554/7]