شناسنامه کتابشناختی اثر
شرح عقيلة اتراب القصائد فى اسنى المقاصد
š.-e ‘aqīlat-e atrāb-el-qasā’ed fī asn-al-maqāsed
1
نسخه ثبتشده
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/40372
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #40372
پدیدآور / مؤلف:
ناشناخته
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 20، ص 145
زبان و قالب:
فارسی
ردههای موضوعی:
تجوید
اثر مرتبط / وابسته به:
عقيلة اتراب القصائد فى اسنى المقاصد = شاطبیه رائیة؛ شاطبی، قاسم بن فیره (538-590)
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
نام شارح به دلیل کسری اوراق اول نسخه تحقیقاً به دست نیامد، اما مسلم آنکه مترجم و شارح از قاریان اهل سنت قرن دهم و قبل است. کتاب گزارشی است مفصل توضیحی بر قصیده مشهور «عقیله اتراب القصاید» اثر طبع ابومحمد شاطبی و آن را مذیل نموده به ذیلی در بیان برخی علائم به کار رفته در رسم الخط قرآن مرتب بر یک مقدمه و نه فصل و یک خاتمه: مقدمه بدان که در مقنع آورده که مردم در مجموع شهرها مسلمانان از زمان تابعین الى وقتنا هذا بر آن رفتهاند که رخصة است که قرآن را اعراب بنهند؛ فصل 1. در بیان حرکات سه گانه خواه که این حرکات اعرابی باشند؛ 2. در ذکر علاقه مکون بدانید هدیكم الله که علاقه سکون دایره است به سرخی در بالا، حرف ساکن؛ 3. در ذکر علامة تشدید بدانید ارشدكم الله که علاقة تشدید سرشیبی است که دایره آن را انداختهاند؛ 4. در بیان علامة مد؛ 5. در بیان حکم علامة حرفی ساکن یا حرفی متحرک که اظهارشان کرده باشند یا ادغام یا اخفاء؛ 6. در بیان علامات همزه؛ 7. در بیان احکام تخفیف همزات؛ 8. در بیان علامات حروف محذوفه؛ 9. در بیان علامة هرچه زیادة کردهاند بر لفظ در رسم؛ خاتمه در مسائل متفرقه.
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● شرح عقيلة اتراب القصائد فى اسنى المقاصد / تجوید / فارسی
š.-e ‘aqīlat-e atrāb-el-qasā’ed fī asn-al-maqāsed
وابسته به: عقيلة اتراب القصائد فى اسنى المقاصد = شاطبیه رائیة؛ شاطبی، قاسم بن فیره (538-590)
نام شارح به دلیل کسری اوراق اول نسخه تحقیقاً به دست نیامد، اما مسلم آنکه مترجم و شارح از قاریان اهل سنت قرن دهم و قبل است. کتاب گزارشی است مفصل توضیحی بر قصیده مشهور «عقیله اتراب القصاید» اثر طبع ابومحمد شاطبی و آن را مذیل نموده به ذیلی در بیان برخی علائم به کار رفته در رسم الخط قرآن مرتب بر یک مقدمه و نه فصل و یک خاتمه: مقدمه بدان که در مقنع آورده که مردم در مجموع شهرها مسلمانان از زمان تابعین الى وقتنا هذا بر آن رفتهاند که رخصة است که قرآن را اعراب بنهند؛ فصل 1. در بیان حرکات سه گانه خواه که این حرکات اعرابی باشند؛ 2. در ذکر علاقه مکون بدانید هدیكم الله که علاقه سکون دایره است به سرخی در بالا، حرف ساکن؛ 3. در ذکر علامة تشدید بدانید ارشدكم الله که علاقة تشدید سرشیبی است که دایره آن را انداختهاند؛ 4. در بیان علامة مد؛ 5. در بیان حکم علامة حرفی ساکن یا حرفی متحرک که اظهارشان کرده باشند یا ادغام یا اخفاء؛ 6. در بیان علامات همزه؛ 7. در بیان احکام تخفیف همزات؛ 8. در بیان علامات حروف محذوفه؛ 9. در بیان علامة هرچه زیادة کردهاند بر لفظ در رسم؛ خاتمه در مسائل متفرقه.
نسخههای خطی این اثر
1 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
رضوی
مشهد
|
11903 | بیکاتب | قرن 10 | نسخ | 246 | شناسنامه ← |