شرح عقود الصرف

● شرح عقود الصرف / صرف / فارسی š.-e ‘oqūd-os-sarf ماتن و شارح: ناشناخته. شرح متنی است در صرف زبان عربی از ناشناس. این متن با سربندهای «عقد» است، بی شماره. شرحی است حامل متن. برای نشانی از متن: «عقد، هر واوی که ساکن باشد و ما قبل او مکسور باشد، آن واو یاء گردد. نحو المیزان و المیعاد و المیثاق ...؛ عقد، هر یاء که ساکن باشد و ما قبل او مضموم، آن یاء گردد، چون ایقظ یوقظ ایقاظاً و ایسر یوسر ایساراً، و ایقن یوقن ایقاناً؛ عقد، هر واوی که میان یاء و کسره افتد و حرکت یاء مخالف واو باشد. آن واو بیفتد چون وعد یعد عدة، وزن یزن زنة، وصل یصل صلة ...». آغاز: شرح عقود ثنای معبود و نشر درود صاحب مقام محمود برکت افزای هر مواد و متمم هر مقصود است ... انجام: چنانچه حرف صحیح را علی ما ذکرنا بر همان منوال که در حرف صحیح بتفصیل گفته آمد چون یا صاحبی السجن و لو استطعنا. [مشترک پاکستان 2668/13]