شرح الشافية في الصرف

● شرح الشافية في الصرف = شرح شافیه / صرف / فارسی š.-oš šāfīya fe-s sarf = š.-e šāfīya مازندرانی، محمد هادی بن محمد صالح، - 1120 قمری māzandarānī, mohammad hādī ebn-e mohammad sāleh (- 1709) وابسته به: الشافية في الصرف؛ ابن حاجب، عثمان بن عمر (570-646) اهدا به: نواب حسین علی خان ترجمه و شرح مزجی مختصری است از کتاب «الشافية» ابن حاجب و مترجم از شیخ رضی بسیار یاد کرده و از شروح دیگر نیز استفاده نموده است. در مقدمه می‌گوید که فقط جنبه توضیح مشکلات را دارد. آغاز: الحمدالله رب العالمین و الصلوة و السلام علی خیر خلقه محمد و اله الطاهرين المعصومين. اما بعد چنین گوید ذره بی مقدار تراب اقدام شيعيان ائمه اطهار عليهم صلوات الله الملك الجبار محمد هادی بن محمد صالح المازندرانی که این کمینه به حسب فرمان واجب الاذعان نواب مستطاب معلی القاب منادی آداب ... حسین علی خان ... همت به جانب شرح شافیه صرف نمود بر نحوی که بیان معانی و ایضاح مشکلات او تواند نمود ... و بعد فقد سألنی من لا يسعنی مخالفته ... الكلمة التي ليست باعراب صفت احوال است یعنی تصریف علمی است متعلق به اصول و قواعدی که انجام: و حتی از جهت حمل او برای چه با او شریک است در معنی انتهاء غایت. چاپ: مشار فارسی، ص551؛ تهران، 1268؛ طهران، سنگی، 1269ق، خشتی [الذريعة 314/13 شماره 1160؛ نسخه‌های منزوی 2060/3؛ دنا 784/6-785 (32 نسخه)؛ كشف الحجب 338]