شرح الشافية

● شرح الشافية / صرف / عربی š.-uš šāfīya رضى الدین استرآبادی، محمد بن حسن، - 686؟ قمری razī-yod-dīn-e estarābādī, mohammad ebn-e hasan (- 1288) وابسته به: الشافية في الصرف؛ ابن حاجب، عثمان بن عمر (570 - 646) شرح مفصل و دقیق بر کتاب «الشافية» تألیف ابن حاجب مصری که در قواعد و اصول علم صرف و حل مشکلات متن نگاشته شده است. سیوطی این شرح را بهترین شرحی که تاکنون نظیر آن نگاشته نشده معرفی کرده است. این کتاب که به‌صورت «قوله، ش» تنظیم شده در قبل از سال 683ق در مشهد علوی پایان یافته است. آغاز: رب وفق لاكماله بحق محمد و آله اما بعد حمدالله تعالى و الصلوة على محمد و عترته المعصومين فقد عزمت على ان اشرح مقدمة ابن الحاجب في التصريف و الخط و ابسط الكلام فى شرحها ... انجام: قال المصنف و امالتها تدل على الياء لان الكسرة لاتمال لها الف ثالثة عن و او قدمر الكلام عليها فی باب الامالة قوله ... و اما حتى فللحمل على الى. چاپ: مشار عربی، ص560؛ تهران، سنگی، 1311ق، وزیری، 296ص؛ دارالسلطنه تبریز، 1274ق، رحلی، 327+1صص؛ 1275ق، بدون شماره صفحه [الذريعة 313/13؛ دنا 774/6-775 (29 نسخه)؛ كشف الظنون: 1021/2؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی 179/8؛ امل الامال 255/1؛ النوار الساطعة في المائة السابعة 155]