ادویه قلبیه

● ادویه قلبیه / طب / فارسی advīye-ye qalbīye وابسته به: الادویة القلبیة = احکام الادویة القلبیة؛ ابن سینا، حسین بن عبدالله (370-428) در ادویه مفرحه قلب و بیان کیفیت تولد روح و قوت‌های سه‌گانه و حقیقت معنی قوه و فرح و فرق میان مفرح بالذات و مفرح بالعرض و توصیف ادویه مفرده دل. مؤلف شناخته نشد، در سبب تالیف کتاب چنین مرقوم است: «بر ناظرین حکماء و حکام سلف محتجب نیست که حجة الحق و فیلسوف مطلق ابوعلی بن عبدالله سینا سقاه الله تعالى من الرحیق المختوم از جانب حاکم عراق مامور شده بدانکه ادویه و اشربه که باشرف اعضا و مهبط روح اعلی یعنی دل که منبع حیات و معدن قوی و اراداتست مناسبت تام و اختصاص تمام داشته باشد بیان نماید و آنچه شیخ بردالله مضجعه درین باب مرقوم قلم اعجاز رقم فرمودند رساله‌ایست مبسوط ... اما بسیاری از ابکار معانی و ادویه جنانی ... برین خاطب عروس معنی دلپذیر ... جلوه گری نموده‌اند که از نظر حقایق بین شیخ الحکماء طاب ثراه محجوب و مستور مانده‌اند ... لذلک این ملازم زاویه خمول و منقطع از سلک مشاهیر و فحول ... نسخه مشتمل بر اسباب فرح کلیه و ادویه قلبیه از فایت وصاید در سلک تحریر کشید بنظر عاطفت مظهر پادشاه و الاگهر می‌رساند.