شرح رباعی «دی بر سر گور ذله غارت کردم»

● شرح رباعی «دی بر سر گور ذله غارت کردم» / عرفان و تصوف / فارسی š.-e robā‘ī-ye «dī bar sar gūr zalla qārat kardam» شیخ بهائی، محمد بن حسین، 953 - 1030 قمری šeyx-e bahā’ī, mohammad ebn-e hoseyn (1547 - 1621) شرح کوتاهی است بر این رباعی شیخ ابوسعید ابوالخیر و یا سهروردی: «دی بر سر گور ذله غارت کردم ×× مر پاکان را جنب زیارت کردم / کفاره آنکه روزه خودم رمضان ×× در عید نماز بی طهارت کردم». آغاز: هذا شرح آخر على هذه الرباعيه للشيخ الكامل بهاء الدين محمد العاملی رحمه الله. بر ارباب فهم مخفی نماند که اگر قائل این رباعی مباحی و یا مقید بوده اظهار لاابالی و بی باکی خود نموده و اگر موحد بوده، احتیاج به تاویل دارد. بدان که دی عبارت ماضی است و لکن زمان حال مراد است انجام: و نماز میت بر نفس گذاردم چه در نماز میت طهارت شرط نیست. [دنا 728/6؛ نسخه‌های منزوی 1236/2؛ فهرستواره منزوی 562/7]