شرح رباعی در وحدت وجود

● شرح رباعی در وحدت وجود / عرفان و تصوف / فارسی š.-e robā‘ī dar vahdat-e vojūd نشاط اصفهانی، عبدالوهاب بن محمد رحیم، 1175 - 1244 قمری nešāt-e esfahānī, ‘abd-ol-vahhāb ebn-e mohammad rahīm (1762 - 1829) نویسنده پس از حمد خدا و نعت رسول می‌گوید: «پیش از انشای این نامه نامی» یک رباعی در وحدت وجود گفته بودم و چون مجال شعر را برای بیان این گونه مباحث تنگ یافتم بر آن شدم که ابتدا مطلب خود را در بیان وحدت وجود به نثر باز گویم و سپس رباعی مزبور را تبیین نمایم. او در ابتدا موجودات را به سه قسم تقسیم می‌کند: 1. موجودی که وجود وی مغایر ذات وی می‌باشد؛ 2. موجودی که حقیقت وی مغایر وجود وی می‌باشد؛ 3. موجودی که وجود او عین ذات اوست. او پس از این تقسیم یکایک موجودات را شرح می‌دهد و بعد به شرح وحدت می‌پردازد و سپس این رباعی را تبیین می‌کند. در آخر رساله جوابی آمده است که سعدالدین کاشغری در جواب بعضی از اصدقاء برای ذکر نوشته و آداب آن را بازگو می‌نماید. شارح خود چندین رباعی در وحدت وجود گفته و سپس شرح کرده است (دیباچه) این هم گویا از نشاط باشد. آغاز: بسمله. و به نستعین حمداً لاله هو بالحمد حقیق ×× در بحر ذاتش همه ذرات غریق ... [دنا 227/6]