شرح دیوان حافظ

● شرح دیوان حافظ / عرفان و تصوف / فارسی š.-e d.-e hāfez رضوی لکهنوی، محمد صادق علی، ق13 قمری razavī-e lakhanvī, mohammad sādeq ‘alī (- 19c) وابسته به: دیوان حافظ شیرازی؛ حافظ شیرازی، شمس الدین محمد (-792) تاریخ تألیف: 1212ق؛ محل تألیف: نولکشور شرح و تفسیری عرفانی است بر دیوان حافظ که به درخواست منشی نولکشور صاحب نوشته است. آغاز: الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها ... الی آخر. شرح: دانا و آگاه باش یا ایها الساقی ای هر کدامی نوشاننده ادر کاساً بگردان پیاله را و ناولها و بنوش و بنوشان آن را بباید دانست که چون بعضی از الفاظ چنانکه ساقی و نافه و طره جعد آن که در کلام صوفیه اند بطریق حال و مقام او را تعبیر باید کرد و اقتصار بر معنی واحد نتوان ساخت چنانکه مولانا محمود در کتاب گلشن راز میگوید. قطعه: ندارد عالم معنی نهایت ×× کجا بیند مر او را لفظ و غایت چاپ: مشار فارسی، ج3، ص3231؛ نولکشور، 1908/1326؛ لکهنو، سنگی، 1293ق/1876م، وزیری، 348-2ص [دنا 713/6؛ فهرستواره منزوی 557/7]