شرح دعاء «یا من تحل به عقد المكاره»

● شرح دعاء «یا من تحل به عقد المكاره» / شرح دعا / فارسی š.-e do‘ā’-e «yā man tahell-o bihī ‘oqad-ol makāreh» وابسته به: الصحيفة الكاملة السجادية؛ علی بن حسین (ع)، امام چهارم (38-94ق) شرحی است مزجی بر دعای منسوب به امام زین العابدین که در صحیفه سجادیه آمده است. شارح می‌نویسد که ابن طاووس در کتاب «مهج الدعوات» خود می‌نویسد: الیسع بن حمزه قمی از اخذ و غصب اموال خود توسط وزیر معتصم نزد امام هادی علیه السلام شکایت برد. امام دستور داد که الیسع دعای «یا من تحل» را بخواند تا از گرفتاری وزیر معتصم رهایی یابد و در امورش گشایش ایجاد شود. او چنین کرد و چنان شد که می‌بایست. دعایی که ابن طاوس در مهج الدعوات بیان کرده با دعای موجود در صحیفه مقداری متفاوت است. این شرح بیشتر به توضیح لغوی پرداخته و در آغاز خواص و منابع آن را بیان می‌کند. آغاز: بسمله مقدمة الجيش جنود دعا و صدر الصدور عرض حاجت و مدعا حمد مجيب الدعواتی سزاست که از غایت شفقت بیغایت و نهایت مرحمت بلا نهایت ... اما بعد اشعه انوار این مدعا بر پیشگاه انتباه هوشمندان آگاه تابان است که در اشتغال به دعا و طلب و سؤال ار درگاه واهب العطایا ... انجام: و اگر چه نیستم من سزاوار آن از جانب تو ای خداوند و صاحب عرش عظیم چاپ: ضمن میراث حدیث شیعه، قم، مؤسسه فرهنگی دار الحدیث، دفتر هشتم، 1381ش، تحقیق سید محمد رضا حسینی