شرح حديث العلوى «انا لا نملك مع الله شيئا»

● شرح حديث العلوى «انا لا نملك مع الله شيئا» / شرح حدیث / عربی š.-u ḥadīt-il ‘alawī «enna lā-namlk-u ma‘-al-lāh-i šay’-an» خواجوئی، محمد اسماعیل بن حسین، - 1173 قمری xājū’ī, mohammad esmā‘īl ebn-e ḥoseyn (- 1760) رساله شرحی تحقیقی در شرح حدیث معروف مروی از حضرت امیرالمؤمنین (ع): «انا لانملك مع الله شيئا و لانملك الا ما ملكنا فمتى ملكنا ما هو املك به منا كلفنا و متى اخذه منا وضع تكليفه عنا» است که در بیان معنی «لا حول و لا قوة الا بالله» فرموده است. حدیث مذکور از کلمات قصار آن حضرت (ع) و مندرج در نهج البلاغه است و در بیان نفی جبر و تفویض (مسلک اشاعره و معتزله) و اثبات امر بین الامرین (معتقد امامیه) است. شارح در طی شرح به توضیح این حدیث: «ویحک لعلک ظننت قضاء لازما و قدرا حاتما» که از جوامع کلم و مندرج در نهج البلاغه است نیز پرداخته است.