شناسنامه کتابشناختی اثر
شرح الایساغوجی
š.-ul īsāgūjī
245
نسخه ثبتشده
از قرن 9 تا 14 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/38264
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #38264
پدیدآور / مؤلف:
کاتی، حسام الدین حسن
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 19، ص 137
تا 151
زبان و قالب:
عربی
ردههای موضوعی:
منطق
اثر مرتبط / وابسته به:
ایساغوجی = الکلیات الخمس = المدخل الی علم المنطق = الرسالة الاثیریة فی المنطق؛ اثیرالدین ابهری، مفضل بن عمر (- 660)
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
فرفوریوس حکیم یونانی صوری (232-304م) مقدمهای بر کتاب مقولات ارسطو نگاشت که به «ایساغوجی» (در یونانی به معنای مقدمه و مدخل) شهرت یافت. احمد سرخسی (- 286ق) آن را از یونانی به عربی ترجمه کرد. این فیلسوف دانشمند مشاور و معلم معتضد عباسی (خلیفه 279-289ق) بود. معتضد این آموزگار خویش را به تهمت اینکه میخواهد مرا به الحاد بکشاند بکشت. سپس اثیرالدین ابهری (-663ق) خلاصهای از این کتاب را به همین نام بازسازی کرد. ایساغوجی در اصطلاح منطق نام باب کلیات پنجگانه (جنس، فصل، نوع، عرض عام، عرض خاص) است که خود یکی از نه باب منطق صوری ارسطویی است. گروهی از علمای متقدم و متأخر در این باب آثاری نگاشتهاند. گر چه در ایساغوجی باید کلیات خمس را که جنس و فصل و نوع و عرض عام و عرض خاص است شرح دهد، ولی ابهری به شرح آنها قناعت نکرده بلکه یک دوره منطق را میآموزد. ایساغوجی بازسازی ابهری به صورت کلاسیک قرنها تدریس میشد. این کتاب از آنجا که بر اهل تحقیق مشکلاتی پیش میآورده لذا کاتی به شرح آن پرداخته و با عناوین «قال، اقول» است که به درخواست بعضی برادران نگاشته شده است.
آغاز اثر
« بسمله الحمدلله الواجب وجوده الممتنع نظیره الممكن سواه و غیره الصادر باختیار شره و خیره ... اما بعد فان كتاب الشيخ الامام قدوة الحكماء اثير الدين ابهری طیب الله ثراه و جعل الجنة مثواه المشهور بایساغوجی لما كان على بعض الاخوان متعسرا و على بعضهم متيسرا اردت ان اكتب بالتماسهم اوراقا لتنزيل تعسره و تعمیم تيسره و الله خير الميسرين و الموفقين ... »
انجام اثر
« و اعلم ان ما عليه الاعتماد و التعويل من هذه القياسات انما هو البرهان لكونه مركبا من المقدمات اليقينية و ليكن هذا آخر ما كتبناه من الاوراق لايضاح ما في كتاب الايساغوجي »
سوابق و چاپهای اثر
و در مجموعه «گنجینه بهارستان» دفتر دوم با تصحیح علی اوجبی؛ گانپور، سنگی، 1313ق، وزیری، 60ص
شروح، حواشی و منظومهها (در فنخا)
حاشية شرح الایساغوجی = حاشية التالجی؛ تالجی، محمد بن موسی (-887)
حاشية شرح الایساغوجی؛ عماد الدین فارسی، عماد بن یحیی (-9)
حاشية شرح الایساغوجی = حاشية البردعی؛ حنفی تبریزی، شمس الدین محمد (-10)
حاشية شرح الایساغوجی؛ حنفی تبریزی، شمس الدین محمد (-10)
حاشية شرح الایساغوجی؛ قره باغی، یوسف بن محمد جان (-1054)
حاشية شرح الایساغوجی؛ کشمیری، محمد صادق
حاشية شرح الایساغوجی؛ نعمان
حاشية شرح الایساغوجی للکاتی (14عنوان)
شرح شرح الایساغوجی
مآخذ و منابع کتابشناسی اثر
دنا 6/477 ( 207 نسخه)
کشف الظنون 1/206
الذریعة 116/13
معجم المؤلفین 3/272
معجم المؤلفین 3/272
مشار عربی 106 و 542
هدیة العارفین 1/286
الاوقاف العامة موصل 72/2 و 98/2 و 124/2 و 206/2 و 245-244/2
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● شرح الایساغوجی / منطق / عربی
š.-ul īsāgūjī
کاتی، حسام الدین حسن، - 760 قمری
kātī, hesām-od-dīn hasan (- 1359)
وابسته به: ایساغوجی = الکلیات الخمس = المدخل الی علم المنطق = الرسالة الاثیریة فی المنطق؛ اثیرالدین ابهری، مفضل بن عمر (- 660)
فرفوریوس حکیم یونانی صوری (232-304م) مقدمهای بر کتاب مقولات ارسطو نگاشت که به «ایساغوجی» (در یونانی به معنای مقدمه و مدخل) شهرت یافت. احمد سرخسی (- 286ق) آن را از یونانی به عربی ترجمه کرد. این فیلسوف دانشمند مشاور و معلم معتضد عباسی (خلیفه 279-289ق) بود. معتضد این آموزگار خویش را به تهمت اینکه میخواهد مرا به الحاد بکشاند بکشت. سپس اثیرالدین ابهری (-663ق) خلاصهای از این کتاب را به همین نام بازسازی کرد. ایساغوجی در اصطلاح منطق نام باب کلیات پنجگانه (جنس، فصل، نوع، عرض عام، عرض خاص) است که خود یکی از نه باب منطق صوری ارسطویی است. گروهی از علمای متقدم و متأخر در این باب آثاری نگاشتهاند. گر چه در ایساغوجی باید کلیات خمس را که جنس و فصل و نوع و عرض عام و عرض خاص است شرح دهد، ولی ابهری به شرح آنها قناعت نکرده بلکه یک دوره منطق را میآموزد. ایساغوجی بازسازی ابهری به صورت کلاسیک قرنها تدریس میشد. این کتاب از آنجا که بر اهل تحقیق مشکلاتی پیش میآورده لذا کاتی به شرح آن پرداخته و با عناوین «قال، اقول» است که به درخواست بعضی برادران نگاشته شده است.
آغاز: بسمله الحمدلله الواجب وجوده الممتنع نظیره الممكن سواه و غیره الصادر باختیار شره و خیره ... اما بعد فان كتاب الشيخ الامام قدوة الحكماء اثير الدين ابهری طیب الله ثراه و جعل الجنة مثواه المشهور بایساغوجی لما كان على بعض الاخوان متعسرا و على بعضهم متيسرا اردت ان اكتب بالتماسهم اوراقا لتنزيل تعسره و تعمیم تيسره و الله خير الميسرين و الموفقين ...
انجام: و اعلم ان ما عليه الاعتماد و التعويل من هذه القياسات انما هو البرهان لكونه مركبا من المقدمات اليقينية و ليكن هذا آخر ما كتبناه من الاوراق لايضاح ما في كتاب الايساغوجي
چاپ: و در مجموعه «گنجینه بهارستان» دفتر دوم با تصحیح علی اوجبی؛ گانپور، سنگی، 1313ق، وزیری، 60ص
[دنا 6/477 ( 207 نسخه)؛ کشف الظنون 1/206؛ الذریعة 116/13؛ معجم المؤلفین 3/272؛ معجم المؤلفین 3/272؛ مشار عربی 106 و 542؛ هدیة العارفین 1/286؛ الاوقاف العامة موصل 72/2 و 98/2 و 124/2 و 206/2 و 245-244/2]
شرح و حواشی:
1- حاشية شرح الایساغوجی = حاشية التالجی؛ تالجی، محمد بن موسی (-887)
2- حاشية شرح الایساغوجی؛ عماد الدین فارسی، عماد بن یحیی (-9)
3- حاشية شرح الایساغوجی = حاشية البردعی؛ حنفی تبریزی، شمس الدین محمد (-10)
4- حاشية شرح الایساغوجی؛ حنفی تبریزی، شمس الدین محمد (-10)
5- حاشية شرح الایساغوجی؛ قره باغی، یوسف بن محمد جان (-1054)
6- حاشية شرح الایساغوجی؛ کشمیری، محمد صادق
7- حاشية شرح الایساغوجی؛ نعمان
8- حاشية شرح الایساغوجی للکاتی (14عنوان)
9- شرح شرح الایساغوجی
نسخههای خطی این اثر
245 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 151 |
وزیری
یزد
|
1344/1 | محمد جواد | 1240ق | نسخ | 61 | شناسنامه ← |
| 152 |
گلپایگانی
قم
|
7798-39/178 | بیکاتب | 1240ق | نسخ | 48 | شناسنامه ← |
| 153 |
گلپایگانی
قم
|
4632/3-23/152 | سید محمد هادی بن میر صادق حسینی | سهشنبه 10 جمادی الثانی 1242ق | نسخ | 45 | شناسنامه ← |
| 154 |
رضوی
مشهد
|
14684 | محمد حسین بن محمد علی ارومی | شنبه 21 رجب 1242ق | نسخ | 42 | شناسنامه ← |
| 155 |
ملی
تهران
|
3721/1 | آقا حسین بن محمد صادق اردوی مشکینی | 1242ق | نستعلیق | 25 | شناسنامه ← |
| 156 |
رضوی
مشهد
|
39559 | محمد قاسم بن ملا میرزا محمد قاری | 1242ق | نسخ | 27 | شناسنامه ← |
| 157 |
نواب
مشهد
|
584/1 | محمدباقر اردبیلی | 1244ق | نسخ | - | شناسنامه ← |
| 158 |
رضوی
مشهد
|
14253 | علی اکبر بن معصومعلی | یکشنبه 22 ربیع الثانی 1244ق | نسخ | 23 | شناسنامه ← |
| 159 |
رضوی
مشهد
|
23900 | بیکاتب | جمادی الثانی 1245ق | نسخ | 34 | شناسنامه ← |
| 160 |
شیخ علی حیدر
مشهد
|
563/3 | نامشخص | - | - | 28 | شناسنامه ← |
| 161 |
دانشگاه
تهران
|
1420/3 | عبدالمحمد بن علی محمد | شعبان 1245ق | نسخ | 30 | شناسنامه ← |
| 162 |
ملی
تهران
|
3655/1 | محمد صالح بن محمد حسین | 1249ق | نستعلیق | 27 | شناسنامه ← |
| 163 |
نمازی
خوی
|
757/2 | علی بن مشهدی مهدی | 20 رجب 1253ق | نسخ | - | شناسنامه ← |
| 164 |
رضوی
مشهد
|
14959/3 | بیکاتب | 1254ق | نسخ | 21 | شناسنامه ← |
| 165 |
رضوی
مشهد
|
ض 10070 | بیکاتب | 1259ق | نسخ | 32 | شناسنامه ← |
| 166 |
ملک
تهران
|
3000/4 | بیکاتب | شنبه 16 صفر 1259ق، برای میر فاضل سلماسی | شکسته نستعلیق | 27 | شناسنامه ← |
| 167 |
دائرة المعارف
تهران
|
1425 | قاسم بن ملا کریم | 1259ق | نسخ | 78 | شناسنامه ← |
| 168 |
دانشگاه
تهران
|
9293/2 | محمد بن حاجی عباس علی | 2 ربیع الاول 1262ق | نسخ | 31 | شناسنامه ← |
| 169 |
مرکز مطالعات
قم
|
801/3 | بیکاتب | 19 صفر 1262ق | نستعلیق، نسخ | 30 | شناسنامه ← |
| 170 |
مدرسه آیة الله خوئی
مشهد
|
107/2 | صفرعلی بن قربانعلی | چهارشنبه ذیقعده 1264ق | نستعلیق | 31 | شناسنامه ← |
| 171 |
مدرسه آیة الله خوئی
مشهد
|
117 | بیکاتب | رجب 1265ق | نسخ | 48 | شناسنامه ← |
| 172 |
معصومیه
قم
|
73/1 | سید حسن بن سید عبدالصمد بن سید محمد | سهشنبه 12 ربیع الاول 1268ق | نسخ | 29 | شناسنامه ← |
| 173 |
دائرة المعارف
تهران
|
368/4 | بیکاتب | 1270ق | نستعلیق، شکسته | 17 | شناسنامه ← |
| 174 |
مرعشی
قم
|
7161 | یعقوب حسینی | پنجشنبه 21 ربیع الثانی 1271ق | نستعلیق | 81 | شناسنامه ← |
| 175 |
گلپایگانی
قم
|
7873/2-53/83 | عبد الجواد بن عبد الرحیم اردبیلی | 1273ق | نستعلیق | 47 | شناسنامه ← |
| 176 |
دائرة المعارف
تهران
|
1415/1 | بیکاتب | 1275ق | نسخ | 20 | شناسنامه ← |
| 177 |
معصومیه
قم
|
423 | بیکاتب | 1277ق | نستعلیق | 29 | شناسنامه ← |
| 178 |
دائرة المعارف
تهران
|
1136/6 | محمد رشید | 1278ق | نسخ | 22 | شناسنامه ← |
| 179 |
امام صادق
قزوین
|
610/2 | بیکاتب | 1278ق | نستعلیق | 34 | شناسنامه ← |
| 180 |
میبدی
مشهد
|
312/1 | علی اصغر موسوی | شوال 1287ق | نسخ | 50 | شناسنامه ← |