ادعیه

● ادعیه / دعا / عربی ad‘īye اصفهانی، حسن بن عبدالمطلب esfahānī, hasan ebn-e ‘abd-ol-motalleb بیاض ادعیه و بعضی سوره‌های کوچک قرآن است. در دعاها اغلب ماخذ نقل نشده است. در «الکوکب المنتشره» ( ص 475) از عبدالمطلب بن حسن بن محمد اصفهانی معاصر علامه مجلسی یا شاگرد او صاحب «هبة الوصال فی ادعیه الهلال» و منتخب آن موسوم به «هدية الأجلة فی ادعية روية الأهله» نام برده شده است. احتمال دارد نویسنده نسخه حاضر پسر فرد مذکور در «کواکب» باشد. در منابع دیگر نام مؤلف به دست نیامد. در گ 13 نسخه مؤلف از خود با عنوان «روای این ذریعه» یاد می‌کند شاید این نام علاوه بر معنی لغوی اشاره‌ای نیز به عنوان کتاب داشته باشد. در نسخه از میرداماد و نعمت الله حسینی یاد شده است. دعای کمیل و دعای دیگر ترجمه زیر سطور فارسی دارد. هر بند از دعای جوشن کبیر تحت عنوان «فصل آمده و خواص اسامی آن تحت عنوان تعویذ جهت ...» ذکر شده است.