شاه نامه (منتخب)

● شاه نامه (منتخب) / شعر / فارسی šāh-nāme (mn.) ملک المورخین، هداية الله بن محمد تقی، - 1322 قمری malek-ol-movarrexīn, hedāyat-ol-lāh ebn-e mohammad taqī (- 1904) وابسته به: شاهنامه؛ فردوسی، ابوالقاسم (329-416) مؤلف در دیباچه نثری آن می‌گوید: به دستور مظفرالدین شاه قاجار، گزیده‌ای از سروده‌های «شاهنامه» را در ستایش ایزد و پند و اندرز گرد آورده و پیشکش می‌سازد. آغاز: مقدمه: بسمله.مهین آفریننده را کمین پرستنده ایم و گزین آموزنده را با دوازده اش جانشین ستاینده که درین فرخنده روز فیروز فرازنده پرچم کاویانی و فروزنده چراغ دودمان کیانی سرفراز پادشاهی است ... از آنجا که چه فرمان یزدان چه فرمان شاه ... بشمار پنجهزار کم یا بیش از آن دریای بیمراستین آکنده از ناسفته گوهر ساختم ... جهان آفرین را ستایش طراز ×× که از نیستی هستی آورد باز / متن شاهنامه: بنام خداوند جان و خرد ×× کزین برتر اندیشه بر نگذرد انجام: بگیتی چنین است پاداش بد ×× هر آنکس که بد کرد کیفر برد [فهرستواره منزوی 995/2]