الشافی فی الامامة و ابطال حجج العامة

● الشافی فی الامامة و ابطال حجج العامة / کلام و اعتقادات / عربی aš-šāfī fi-l imāma wa ibṭāl-i ḥujaj-il ‘āmma علم الهدی، علی بن حسین، 355 - 436 قمری ‘alam-ol-hodā, ‘alī ebn-e hoseyn (967 - 1045) تاریخ تألیف: رجب 432ق رد مبسوط مفصلی است بر قسمت مباحث امامت کتاب «المغنی» قاضی عبدالجبار معتزلی (-415ق) با عنوان «قال صاحب الکتاب». چون این کتاب مفصل به مباحث امامت بر پایه نظریه شیعه امامیه پرداخته است، نزد بزرگان دانشمندان و اهل نظر بسیار مورد اهمیت می‌باشد، گروهی به تلخیص و تهذیب آن پرداخته اند. ابن ابی الحدید در شرح نهج البلاغه در جزء 1 و 2 و 12 و 13 و 16 و 17 سخنان این دو را آورده و درباره آنها داوری نمود. شیخ طوسی (-460ق) آن را به نام «تلخیص الشافی» مختصر نموده است. آغاز: بسمله، الحمد لله و سلامه علی عباده الذین اصطفی محمد و آله الطاهرین الابرار. سألت ایدک الله تتبع ما انطوی علیه الکتاب المعروف بالمغنى من الحجاج فی الامامه انجام: انه سمیع الدعا قریب مجیب و صلوته علی خیرته من خلقه محمد نبیه و الطیبین من عترته و ذریته و سلامه و رحمته و برکاته چاپ: مشار عربی، ص533؛ ایران، سنگی، 1301ق، رحلی، 295ص (صص 1-295) [الذریعة 8/13؛ ذخائر التراث العربی الاسلامی 615/1؛ کشف الحجب و الاستار ص 315؛ دنا 318/6-320 (62 نسخه)] شرح و حواشی: 1- الشافی (مختصر) = الاستیفاء؛ شیخ طوسی، محمد بن حسن (385- 460) 2- حاشیة الشافی للسید مرتضی؛ استرآبادی، محمد شفیع بن محمد علی (-11) 3- ارتشاف الصافی من سلاف الشافی؛ حسینی نائینی، محمد بن محمد باقر (1080-1140)