سيف السابين

● سيف السابين / کلام و اعتقادات / عربی sayf-os sābbīn این رساله در نکوهش از آیین شیعی است و در زمان ارشاد خواجه خاوند محمود در کشمیر و پادشاهی سلطان شهاب الدین محمد صاحب قران ثانی شاهجهان پادشاه عالی ساخته شده آن گاه که گروهی از شیعیان «کرسو» کشمیر در هنگام نماز پسین سنیان به صحابه دشنام داده بودند و سنیان راه را بر آنها بسته بودند و ظفر خان حاکم شیعی نیز به داد آنها نرسید و آنها ناگزیر به آن شیخ مرشد پناه بردند و به انگیزه او به حکومت رفتند. دانشمندان سنی نیز مانند مولاناحیدر چرخی و شاگردانش به کشتن دشنام‌دهندگان فتوی دادند و گواهان نزد داور رفتند و به همین کار گواهی دادند. مؤلف روایاتی که در کتاب‌های جامع خطیب و شرح مشکوة قاری و شرح عقائد حافظی و تمهید ابی شکور و تاتارخانیه و فصل الخطاب و تحفة السالکین و شرح صحائف و بستان ابی اللیث سمرقندی و شرح مختصر شمس الدین سمرقندی و شفای قاضی عیاض و صواعق محرقه و فتاوای سراج و شرح مختصر شمونی و شرح کنز و خزانة المفتین و منیه و شرح سنین و وقایه آمده است آورده و نیز سخن سبکی را درباره مردی شیعی که در جامع اموی دمشق در نیمه روز دوشنبه 6 جمادی الاول 755 بر صحابه نفرین کرده و به دستور او شکنجه و کشته شده است و او از این کار خود شاد شده بود یاد کرده است. این رساله در یک «مقدمه»، دو «باب» و «خاتمه» است: مقدمه فی ما یوجب للعالم اظهار علمه؛ باب 1. قتل السابین و تکفیرهم و احکام المرتد؛ باب 2. نفوذ القضاء علی الغائب فی حق الله؛ خاتمه: ذکر القصة المناسبة لتلک الحادثة. نام کتاب در دیباچه یاد شده است.