سیر الاولیاء فی محبة الحق جل و علا

● سیر الاولیاء فی محبة الحق جل و علا / تراجم / فارسی seyar-ol-ovlīyā' fī mahabbat-el-haqq-e jalla va 'alā میرخرد، محمد بن مبارک، - 770 قمری mīr-xerad ،mohammad ebn-e mobārak (- 1369) در زندگی و احوال و اندیشه‌های چشتیان مخصوصا نظام الدین اولیا (636-725ق) که خود در کودکی بدان پیوسته بود، نوشته شده به روزگار تغلق شاه (752-770ق) در سن 50 سالگی. در ده «باب»: 1. مشایخ چشتیه؛ 2. خلفای معین الدین سجزی و قطب الدین بختیار، گنج شکر؛ 3. مریدان فرید الدین گنج شکر؛ 4. خلفای نظام الدین اولیا؛ 5. احوال بعضی یاران علا که به شرف ارادت و قربت نظام الدین اولیا مشرف بودند؛ 6. ارادت و مرید و فرایض مرشد؛ 7. طهارت و آداب آن، ادعیه؛ 8. عشق حقیقی و مشاهده حق؛ 9. سماع، موسیقی، وجد و رقص؛ 10. سخنان و نامه‌های نظام الدین اولیا. آغاز: حمد متواتر و شکر متکاثر مر خدای را که مکرم گردانید اولیای خود را به زهد در دنیا تا به آرایش آن التفات نمایند و مصفی گردانید. انجام: او را بهر تحکم شرع در حباله خود در آورد و نفس آن پادشاهزاده در کار شد. [فهرستواره منزوی 2186/3]