سیاحت نامه فرنگ

● سیاحت نامه فرنگ = سیاحتنامه حاج سیاح / سفرنامه / فارسی sīyāhat-nāme-ye farang = sīyāht-nāme-ye hāj sayyāh سیاح، محمد علی بن محمد رضا، 1252 - 1344 قمری sayyāh, mohammad ‘alī ebn-e mohammad rezā (1837 - 1926) حاجی محمد علی سیاح برای فرار از ازدواج اجباری و سیاحت و سیرآفاق از قریه مهاجران اراک خارج می‌شود و از طریق همدان و تبریز به قفقاز و ماوراء رود ارس می‌رود و از آنجا به عالم گردی می‌پردازد و سرانجام از هند راهی وطن می‌شود و چون به ایران می‌رسد از بوشهر نزد ظل السلطان به اصفهان می‌رود و مورد اکرام او قرار می‌گیرد. او در این سفرنامه حوادث زندگی خود را پس از سیاحت و ورود به ایران به رشته تحریر می‌کشد. در این سفرنامه: روزی حاجی سیاح را می‌بینیم که از نزدیکان شاه است و روز دیگر می‌بینیم که به زندان کشیده شده و در قزوین با میرزا رضای کرمانی هم زنجیر می‌باشد و باز در آن می‌بینیم که او سفر در ایران می‌کند و از شهری به شهری دیگر می‌رود و دیگر بار گوشه عزلت اختیار می‌کند و از همه می‌برد. این سفرنامه بعدها به چاپ رسیده است و ظاهراً در نسخه چاپی به‌وسیله فرزند او حمید سیاح دخل و تصرفی شده است.