آداب المریدین

● آداب المریدین / عرفان و تصوف / عربی ādāb-ul murīdīn سهروردی، عبدالقاهر بن عبدالله، 490 - 563 ق sohravardī, ‘abdolqāher ebn-e ‘abd-ol-lāh (1096-1167) این کتاب در عقاید و آداب و اخلاص و روش و گفتار صوفیان است که به خامه روان نگاشته است. برای شناسانیدن کتاب چند سطری از دیباچه نقل می‌گردد: «اعلم ارشدک الله ان کل طالب شیئی لابد له ان یعلم ماهيته و حقيقته حتى تتکامل له الرغبة فيه و لایصح لاحد ان يسلك طريق التصوف حتى يعرف عقائدهم و آدابهم فی ظاهرهم و باطنهم و يفهم اطلاقاتهم فی محاوراتهم و اصطلاحاتهم فی کلماتهم حتى يصح له ان يحذو حذوهم و يقفو اثرهم فی افعالهم و اقوالهم فانه من کثرة المدعين جهل حال المحققين و فساد الفاسدين اليهم يعود و لا يقدح في صلاح الصالحین فنبدأ اولا بذکر مذهبهم فی اصل الاعتقاد.» اعتقادات صوفیه را با عنوان «اجمعوا» آورده به این ترتیب «اجمعوا على ان الله تعالى واحد» ... «اجمعوا على اثبات ما ذكره الله تعالى فی كتابه و ما صح عن النبى صلعم» .... فروع اخلاق و آداب را با عنوان «فصل» ذکر کرده، فصل اول: «الفقر غير التصوف بل نهايته بدايته» ... فصل آخر: «آدابهم فی الرخص». آغاز: بسمله. و به الاستعانة و علیه التوكل حمد له. و الصلوة على خاتم النبيين محمد و آله اجمعين. اعلم ارشدک الله ان كل طالب لشئى لا بد ان يعلم ماهيته و حقيقته حتى يتکامل ... فنبداء بذکر مذهبهم فی اصل الاعتقاد انجام: دون استعماله و متابعته بجوده و سعة رحمته انه قریب مجیب. چاپ: محقق: فهیم محمود شلتوت، قاهره، دار الوطن العربی، 1977م.، 183ص شرح و حواشی: 1- شرح آداب المریدین؛ قاری هروی، علی بن سلطان محمد (-1014) 2- حاشیة آداب المریدین؛ ناشناس 3- آداب المریدین (مختصر)؛ ناشناس 4- آداب المریدین (ترجمه) (سه ترجمه ناشناس)