ادباء الغرباء

● ادباء الغرباء / ادبیات / عربی udabā'-ul-ġurabā' ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، 284 – 356 قمری ab-ol-faraj-e esfahānī, ‘alī ebn-e hoseyn (898 - 968) ابو الفرج، این رساله را در ذکر یاد شعراء و ادبائی که روزگار با آنان سر ناسازگاری داشته و به وادی غربت و عزلت گرفتار بوده اند و در چنین اوقاتی از سوز درون نالیده و فغان برآورده اند، تألیف نموده است. حاجی خلیفه و زرکلی و صاحب «ریحانة الادب»، از این کتاب به «آداب الغرباء» نام برده اند، لکن یاقوت در «معجم الادباء» آن را «ادباء الغرباء» ثبت کرده است. آغاز: الحمدلله حمداً یرضیه و یوجب المزید من فضله و ایاه نسأل ایزاع الشکر علی ما أولی من نعمه. انجام: أحسن الله جزاک عنی و تولی مکافتک و افترقنا بعد أن عرفت منزله و صار لی صدیقاً. چاپ: بیروت، دارالکتاب الجديد، محقق: صلاح الدین المنجد، چاپ اول، 118ص، 1391ق. [کشف الظنون 43/1؛ معجم الادباء 99/13؛ زرکلی اعلام 88/5؛ ریحانة الادب 236/7؛ دایرة المعارف بستانی 34/5و37 «ادب الغرباء»]