نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کتاب‌شناختی اثر

سوانح

savāneh
1 نسخه ثبت‌شده
دارای نسخه اصل (دستخط مؤلف)
مشاهده فهرست نسخه‌ها ↓
/w/36953
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #36953
تاریخ و سده تألیف: نامشخص
مأخذ فهرست‌نویسی: فنخا، ج 18، ص 519
زبان و قالب: فارسی
رده‌های موضوعی: تاریخ

معرفی و مشخصات کتاب‌شناختی اثر (در مأخذ فنخا)

رویدادها و وفیات پراکنده که مؤلف از سال 1328 به بعد در هنگام وقوع تاریخ آنها را پشت کتاب‌های خود ثبت نموده و اینک همه را در این رساله گرد آورده است (ص 193: با یادداشت مورخ 24 محرم 1377)؛ از صفحه 171 تا 216 سوانح و وفیات پراکنده است. سپس سوانح زنجان (217-227) که از قدیم‌ترین رویدادی که بر خاطر داشته - واقعه استقبال از مظفرالدین شاه در هنگام آمدن او از تبریز برای رفتن به تهران و نشستن بر تخت شاهی در سال 1313 که مؤلف پنج شش ساله بود- و سپس داستان غارت خانه حاج اشرف الملک در سال 1317 آغاز می‌شود لیکن تاریخ درگذشت عده‌ای از علماء پیش از این را نیز از دفتر یادداشت پدر خود نقل نموده و سپس به شرح و ثبت سوانح بعد پرداخته است. در همین جا فهرستی است از دانشمندان و صاحبان القاب و کشته‌شدگان زنجان در نیمه نخستین قرن حاضر. پس از آن باز سوانح متفرق است (228-248) از سال 1328 تا سال 1392 و در این میان دو صفحه و اندی یادداشت نام‌های مرکب (که پس از این در رساله‌ای خاص گنجانیده) و سپس وفیات علماء شهرستان‌ها (250-265) و شرحی در باب وضع عمومی در سال‌های ولادت و کودکی مؤلف (269) و ثبتی از القاب متداول آن عصر (269-270) و قطعه‌ای که خود در تاریخ تجدید بنای مدرسه خان قم به فارسی سروده بود (279) و ثبت برخی از سجع مهرهای قدیم (280) و وفیات علماء قم (273-278) که آخرین آنها تاریخ درگذشت خود مؤلف است - شب شنبه 29 رمضان 1393 - که یکی از بازماندگان ایشان به آن افزوده است.

متن فنخا

● سوانح / تاریخ / فارسی savāneh زنجانی، احمد بن عنایت الله، 1308 - 1393 قمری zanjānī, ahmad ebn-e ‘enāyat-ol-lāh (1891 - 1973) رویدادها و وفیات پراکنده که مؤلف از سال 1328 به بعد در هنگام وقوع تاریخ آنها را پشت کتاب‌های خود ثبت نموده و اینک همه را در این رساله گرد آورده است (ص 193: با یادداشت مورخ 24 محرم 1377)؛ از صفحه 171 تا 216 سوانح و وفیات پراکنده است. سپس سوانح زنجان (217-227) که از قدیم‌ترین رویدادی که بر خاطر داشته - واقعه استقبال از مظفرالدین شاه در هنگام آمدن او از تبریز برای رفتن به تهران و نشستن بر تخت شاهی در سال 1313 که مؤلف پنج شش ساله بود- و سپس داستان غارت خانه حاج اشرف الملک در سال 1317 آغاز می‌شود لیکن تاریخ درگذشت عده‌ای از علماء پیش از این را نیز از دفتر یادداشت پدر خود نقل نموده و سپس به شرح و ثبت سوانح بعد پرداخته است. در همین جا فهرستی است از دانشمندان و صاحبان القاب و کشته‌شدگان زنجان در نیمه نخستین قرن حاضر. پس از آن باز سوانح متفرق است (228-248) از سال 1328 تا سال 1392 و در این میان دو صفحه و اندی یادداشت نام‌های مرکب (که پس از این در رساله‌ای خاص گنجانیده) و سپس وفیات علماء شهرستان‌ها (250-265) و شرحی در باب وضع عمومی در سال‌های ولادت و کودکی مؤلف (269) و ثبتی از القاب متداول آن عصر (269-270) و قطعه‌ای که خود در تاریخ تجدید بنای مدرسه خان قم به فارسی سروده بود (279) و ثبت برخی از سجع مهرهای قدیم (280) و وفیات علماء قم (273-278) که آخرین آنها تاریخ درگذشت خود مؤلف است - شب شنبه 29 رمضان 1393 - که یکی از بازماندگان ایشان به آن افزوده است.

نسخه‌های خطی این اثر

1 نسخه