سلیمان و بلقیس

● سلیمان و بلقیس / شعر، تاریخ پیامبران / فارسی solaymān va belqīs نظام استرآبادی، - 921 قمری nezām-e estarābādī (- 1516) تاریخ تألیف: 1192ق این کتاب «بلقیس‌نامه» و «کتاب بلقیس» هم خوانده می‌شود. نظام در سه جای این مثنوی از خود یاد کرده و از مرزبان هری محمدخان و سلطان حسین بایقرا و همایون و شاه تهماسب هم نام برده است. عنوان‌های «حکایت همای و بوم شوم، در سد باب مناهی و ملاهی، در تربیت علماء ذکر فقهاء و مجتهدین، مولود سلیمان» در آن دیده می‌شود با چند حکایت. در میانه آمده است: «نظام این سخن در روش خاص توست ×× قبولی گرش هست اخلاص توست». جز «سلیمان و بلقیس» شماره 5565/2 ملک است که از حیاتی گیلانی است به نام جهان‌گیر همراه دیوان او که در آن از میرزا ابوالفتح یاد شده است. آغاز: جهان باشد همای تیز چنگال ×× صباحش بال و شامش سایه بال [نسخه‌های منزوی 2303؛ دنا 195/6 (3 نسخه)؛ الذریعه 148/3 و 1201/9؛ فرهنگ سخنوران 607؛ فهرستواره 306/10]