سلک السلوک

● سلک السلوک / عرفان و تصوف / فارسی selk-os solūk نخسبی، ضیاء الدین، - 751 قمری naxšabī, zīyā'-od-dīn (- 1351) در بیان درویشی و سلوک است در یکصد و پنجاه و یک «سلک» با شواهدی از آیات و احادیث و داستان‌های عرفانی و ابیاتی از شعر که گویا از خود مؤلف باشد. در آغاز می‌گوید: «سخن ارباب عشق را با ترتیب چه کار مع هذا عاشق در کلام خود اگر چه ترتیب ظاهر را مراعات نکند اما ترتیبی که اصلی است البته آن را مراعات کند». آغاز: حمدی که از عطر روایح او ارواح اولیا معطر گردد مر احدی را که اولیا او را غیر او کس نتواند شناخت چاپ: دهلی، سنگی، 1329، وزیری، 124ص [نسخه‌های منزوی 1199؛ افغانستان 140؛ دنا 185/6؛ ریحانة الادب ج 171-4؛ فهرستواره منزوی 488/7]