شناسنامه کتابشناختی اثر
سلسلة العارفين و تذكرة الصديقين
selselat-ol-‘ārefīn va tazkerat-os-seddīqīn
1
نسخه ثبتشده
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/36416
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #36416
پدیدآور / مؤلف:
محمد قاضی، محمد بن برهان الدین
تاریخ و سده تألیف:
916 هـ.ق
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 18، ص 338
زبان و قالب:
فارسی
ردههای موضوعی:
عرفان و تصوف
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
در احوال و مقالات مراد مؤلف، خواجه عبیدالله احرار (- 921ق) نگاشته است، شامل «مقدمه» و سه «فصل» و «خاتمه»: مقدمه در طریق معرفت حق سبحانه و احتیاج مرید به مراد و شرایط و آداب شیخ و مرید و ...؛ فصل 1. بیان مبادی احوال حضرت ایشان و سلسله خواجگان؛ فصل 2. بیان حقایق و لطایفی که در خلال مجالس بر زبان حقیقت بیان گذرانیده است؛ فصل 3. خوارق عادات و کرامات ایشان؛ خاتمه در بیان اخلاق و اوصاف و حکایات این طایفه. نسخههایی از این رساله در تاجیکستان و تاشکند موجود است. «رساله بهائیه» همین بخشبندی را دارد شاید مؤلف به آن نظر داشته است.
آغاز اثر
« بسمله الحمد لله ذى الافضال و الاکرام رب الخلايق طرا باری النعم معطى الهداية ... حمدی که حامد آن رب معبود باشد نه عبد مربوب و ثنائی که منشی آن حق غالب بود نه خلق ... »
انجام اثر
« قسم سیم طائفه اند که مطلقا متسببند در ضرورت ... نه سبب تمت هذه الرسالة الشريفة ... المتبركة المفاخرة المسمى بدهبيد. »
مآخذ و منابع کتابشناسی اثر
دنا 182/5
فهرستواره منزوی 487/7 و 2174/3
مشار فارسی 3056/3
متن فنخا (فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا))
● سلسلة العارفين و تذكرة الصديقين / عرفان و تصوف / فارسی
selselat-ol-‘ārefīn va tazkerat-os-seddīqīn
محمد قاضی، محمد بن برهان الدین، - 921 قمری
mohammad qāzī, mohammad ebn-e borhān-od-dīn (- 1516)
تاریخ تألیف: 916ق
در احوال و مقالات مراد مؤلف، خواجه عبیدالله احرار (- 921ق) نگاشته است، شامل «مقدمه» و سه «فصل» و «خاتمه»: مقدمه در طریق معرفت حق سبحانه و احتیاج مرید به مراد و شرایط و آداب شیخ و مرید و ...؛ فصل 1. بیان مبادی احوال حضرت ایشان و سلسله خواجگان؛ فصل 2. بیان حقایق و لطایفی که در خلال مجالس بر زبان حقیقت بیان گذرانیده است؛ فصل 3. خوارق عادات و کرامات ایشان؛ خاتمه در بیان اخلاق و اوصاف و حکایات این طایفه. نسخههایی از این رساله در تاجیکستان و تاشکند موجود است. «رساله بهائیه» همین بخشبندی را دارد شاید مؤلف به آن نظر داشته است.
آغاز: بسمله الحمد لله ذى الافضال و الاکرام رب الخلايق طرا باری النعم معطى الهداية ... حمدی که حامد آن رب معبود باشد نه عبد مربوب و ثنائی که منشی آن حق غالب بود نه خلق ...
انجام: قسم سیم طائفه اند که مطلقا متسببند در ضرورت ... نه سبب تمت هذه الرسالة الشريفة ... المتبركة المفاخرة المسمى بدهبيد.
[دنا 182/5؛ فهرستواره منزوی 487/7 و 2174/3؛ مشار فارسی 3056/3]
نسخههای خطی این اثر
1 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
مجلس
تهران
|
10122 | بیکاتب | قرن 10 | نستعلیق | 332 | شناسنامه ← |