سفرنامه کربلا

● سفرنامه کربلا / سفرنامه / فارسی safar-nāme-ye karbalā اهدا به: ناصر الدین شاه (1264-1313ق) نویسنده، که یکی از درباریان قاجارها بوده، به زمان ناصرالدین شاه از راه قزوین و همدان به کربلا و نجف اشرف و مشاهد متبرکه می‌رود و پس از زیارت آن اماکن مقدسه از راه قصر شیرین و کرمانشاه و قم به تهران برمی‌گردد. در این رساله او وقایع مهم بین راه را به رشته تحریر درمی‌آورد و در ضمن آن حسب حال بعضی از مجتهدین و علمای بزرگ شیعه را نیز ذکر می‌کند که در بین آنها آن چند سطری که در شرح حال شیخ مرتضی انصاری می‌باشد حاوی اطلاعات جالب توجهی از حال و زندگی این عالم بزرگ شیعه است. متأسفانه نام نویسنده آن معلوم نشد. آغاز: بسمله، روزنامه وقایع سفر کربلای معلا ... روز بیستم ماه محرم الحرام وقت غروب آفتاب از دار الخلافه تهران از دروازه قزوین به عزم زیارت بیرون شدیم شب تاریک بود در قرب شهر فرود آمده فانوس روشن کرده با عیال صرف شام شد ... انجام: جائی که دارالخلافه و مقر سلطنت پادشاه اسلام پناه باشد که را قوت وصف نوشتن؟ چنین جائی است مستغنی از توصیف است چاپ: میراث اسلامی ایران، دفتر اول، به کوشش علی مختاری، ص 22- 75، 1373 شمسی، قم.