اخلاق (علم)

● اخلاق (علم) = حکمت عملی (رساله در بیان) / اخلاق / فارسی axlāq (‘elm) = hekmat-e ‘amalī (r. dar bayān) ابوطالب لندنی، ابوطالب بن محمد، 1166 - 1221 قمری abo-tāleb-e landanī, abū-tāleb ebn-e mohammad (1753 - 1806) گفتاری است کوتاه در فضایل و رذایل اخلاقی، امراض نفسانی که در تهذیب نفس و اتصاف به ملکات انسانی دانستن و به کار بستن آنها لازم می‌نماید. آغاز: بعد بسمله. بدان ایدک الله تعالى فی الدارین که اصول فضایل انسانی چهار است حکمت و شجاعت و عفت و عدالت اما حکمت دو جزو است یکی قوت نظری و آن عبارت از ادراک حقایق اشیائی است که ذات انسان از صدور. انجام: و باقی مقدمات مثل سیاست بدن و تدبیر منزل و تربیت اولاد و قانون ملک داری و قواعد ملاقات با طبقات امم از ملحقات متأخرین است و الله اعلم بالصواب. [فهرستواره منزوی 283/6 (1 نسخه)]