سعد و همایون

● سعد و همایون / شعر / فارسی sa‘d va homāyūn اصفهانی، عبدالرحیم، ق8 قمری esfahānī, ‘abd-or-rahīm (- 14c) تاریخ تألیف: 779ق ده نامه سعد و همایون است از عبدالرحیم سپاهانی شیرازی و در آن از مردم شیراز و عشرت دوستی آنها وصف شده و از جشن آب مرغان در سه‌شنبه‌های ماه رجب یاد گشته است. در آن این عنوان‌ها آمده است: مناجات، آغاز داستان، در صفت شهر شیراز، آشنایی یافتن سعد و همایون، صفت اوقات و حالات همایون، سوال کردن سعد، جواب همایون، شفاعت کردن سعد با همایون، فکر کردن همایون، شفاعت کردن سعد دیگر بار همایون را و اظهار حال، فکر کردن همایون، سوگند خوردن سعد، تواضع کردن سعد با همایون، بازدیدن همایون فرخ را، نامه اول از زبان عاشق، غزل، نامه دوم از زبان همایون، غزل، در مکر و حیله و بی وفایی زنان گوید، نامه سیوم از زبان سعد، غزل، نامه چهارم از زبان همایون، غزل، نامه پنجم از زبان سعد، غزل، نامه ششم از زبان همایون بسعد، غزل، نامه هفتم از زبان سعد، غزل، تمامی سخن و قصد بدمستی فرخ با همایون، رفتن همایون بخانه خواهر، نامه هشتم از زبان همایون، غزل، نامه نهم از زبان سعد، غزل، نامه دهم از زبان سعد، غزل، سبب عقد سعد و همایون. آغاز: بنام آنکه عالم آفرید است ×× محمد بر خلایق بر گزیده است / خداوندی که روزی داد ما را ×× همی داند نهان و آشکارا [نسخه‌های منزوی 2911/4]