سراج الملوک و ابتهاج الصعلوک

● سراج الملوک و ابتهاج الصعلوک / اخلاق / عربی sirāj-ul-mulūk wa ibtihāj-uṣ-ṣuʻlūk طرطوشی، محمد بن ولید، 451 - 520 قمری tartūšī, mohammad ebn-e valīd (1060 - 1127) تاریخ تألیف: 516ق شصت و چهار «باب» است در اندرز و تاریخ گروهی از پادشاهان و بزرگان و داستان‌هایی از دانشمندان و چگونگی پادشاهی و آنچه پادشاهان بدو احتیاج دارند و آدابی که پادشاهان و وزیران باید آنها را مراعات کنند و بعضی از صفات اخلاقی زشت و پسندیده و حقوقی که از سلطان بر رعیت و از رعیت بر سلطان می‌باشد و چگونگی مملکت‌داری و وظایف ولات و کارگردانان و بعضی از آنچه که در جنگ به کار آید و قضا و قدر و پندهای کوتاه. این کتاب چنانچه در مقدمه‌اش آمده به نام امیرالمؤمنین ابا عبدالله محمد الامین نوشته شده است، و بنا به گفته کشف الظنون (984/2) به نام امیر ابا عبدالله محمد الاموی نگاشته شده است. آغاز: الحمدلله الذی لم یزل و لا یزال و هو الکبیر المتعال خالق الاعیان و الاثار و مکور النهار علی اللیل و اللیل علی النهار ... چاپ: السعودية، دار المنهاج، الطبعة الاولى، 1430ق، 700 صحیفة [دائرة المعارف بزرگ، ج 2، ص 655-656] شرح و حواشی: 1- سراج الملوک (منتخب)